Διαλέγεις τα… ξύδια ή ταξίδια;

Της Μελίνας Αμανατίδου

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με τα ξύδια!

Τι είναι; Είναι κρασί παλιό που χάλασε, δεν το ήπιε κανείς, πήρε αέρα, έμεινε στάσιμο. Εκεί μέσα στο μπουκάλι, για καιρό, πολύ καιρό, χωρίς να μπει έστω σε κάποια σαλάτα-δεν ήταν βαλσαμικό του εμπορίου. Έμεινε κλειστό μέσα στο μπουκάλι του, κανείς δεν το απελευθέρωσε, παρά μόνο για το πλύσιμο των πιάτων. Αυτά τα γυάλισε σίγουρα. Η ελευθερία του ήταν μέχρι εκεί.

Από την άλλη υπάρχει κάτι ομόηχο, ταξίδια!

Τι είναι; Είναι σίγουρα διαδρομή. Είναι διαδρομή που ξεκινά πριν ξεκινήσει στην πραγματικότητα. Τι θέλω να πω; Ένα ταξίδι έχει σίγουρα αφετηρία και άφιξη. Η αφετηρία του ταξιδιού είναι πρώτα μέσα στο μυαλό. Από εκεί θα ξεκινήσουν όλα. Πριν καν αποφασίσεις προορισμό, πριν καν μπεις στο ίντερνετ να δεις τιμές, πριν καν κλείσεις εισιτήριο.

Για άλλους θα ξεκινήσει με την ερώτηση «Θα πάμε φέτος διακοπές;» και για άλλους με την ερώτηση «Πάμε εκεί;». Φαίνονται παρόμοιες, αλλά δεν είναι.

Άλλος προετοιμάζει στο μυαλό του – μήνες πριν –  για την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου, το τέλειο ταξίδι καλοκαιρινών διακοπών. Φαντάζεται το ξενοδοχείο με την ημιδιατροφή, το μαύρισμα κάτω από τον ήλιο, στην πιο πολυσύχναστη παραλία, το κοκτέιλ με τις πολύχρωμες ομπρελίτσες στο beach bar καθώς παίζουν τα beatακια του καλοκαιριού.Αυτό είναι το ταξίδι που ονειρεύεται και αυτό θέλει να κάνει πραγματικότητα.

Υπάρχει, όμως, και ο τύπος ταξιδιώτη yolo, «Πάμε;» και λέει «Πάμε!». Εδώ και τώρα. Ταξίδι τώρα, όχι σε εφτά μήνες. Ας είναι και 50 χιλιόμετρα από τον τόπο του, κι αυτό ταξίδι θεωρείται.

Πετάει σε μια βαλίτσα δύο ρούχα και μια ζακέτα- γιατί δεν είναι Αύγουστος- θα πάρει ό,τι μέσο βολεύει- σχεδόν, γιατί έχει και πολλά μπλόκα τον τελευταίο καιρό- και φεύγει. Δεν τον νοιάζει πολύ αν η θάλασσα θα είναι τόσο καλή, όσο της Χαλκιδικής- γιατί σαν την Χαλκιδική δεν έχει. Δεν τον νοιάζει αν θα βρέξει και δεν θα μπορέσει να μαυρίσει. Το ταξίδι του θα είναι γι’ αυτόν η απελευθέρωση της ρουτίνας του.

Ένα ταξίδι μπορεί να έχει έναν γνωστό προορισμό ή να είναι tabula rasa,όπως λέει και ο Λοκ. Ξεκίνα εσύ και κάπου θα σε βγάλει. Χωρίς προσχέδια και λίστες. Κάθε αφετηρία, όμως, είπαμε έχει και μια άφιξη. Πότε είναι αυτή; Είναι την στιγμή που οι άνθρωποι που γνώρισες, οι φωτογραφίες που έβγαλες, το πρόβλημα που προέκυψε, το ξυπνητήρι που δεν χτυπούσε για μάθημα ή για δουλειά, τα γλυκά του τόπου που δοκίμασες, τα σουβενίρ που αγόρασες, είναι πλέον μέσα σου. Στο μυαλό σου. Αναμνήσεις.

Όλα τελειώνουν εκεί που ξεκίνησαν. Η άφιξη του ταξιδιού είναι πάλι στο μυαλό. Όχι στο μάζεμα της βαλίτσας, στο καράβι, στο αεροπλάνο. Εκεί είσαι ακόμη στο ταξίδι.

Κάπου διάβασα ότι τα ταξίδια είναι μόρφωση και πείρα. Είναι. Δεν χρειάζεται να πας σε εκατό μουσεία, ούτε να ξοδέψεις εκατομμύρια. Αρκεί να ξεκινήσεις ένα ταξίδι στο μυαλό. Θα ενθουσιαστείς, θα ετοιμάσεις βαλίτσα, θα φύγεις. Έτσι γίνονται αυτά. Τα ταξίδια. Μετά θα έρθει και η μόρφωση. Κάθε τόπος έχει να διδάξει την ιστορία του, τους ανθρώπους του, τα φαγητά του. Όσα περισσότερα ταξίδια, τόσες περισσότερες ιστορίες, άνθρωποι, φαγητά. Να’ τη και η πείρα. Καλά τα λέει τότε αυτός για την μόρφωση και την πείρα.

Ο Λάο Τσε είπε «Ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων αρχίζει με ένα βήμα». Εσύ τι θα διαλέξεις; Τα ξύδια ή ταξίδια; Ένα βήμα χρειάζεται.

 

12695944_1181684358516145_1257338224_n.jpg

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s