Don't Speak Drawing Pad

15/02: Παγκόσμια ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

Μια πικρή προτροπή: όχι για να λυπηθούμε αυτούς που αρρώστησαν, αλλά για να σκεφτούμε πως καμιά φορά αξίζει ζούμε με αγάπη και κέφι. Με πείσμα και επιμονή.

Του Ορέστη Δανάτσα

Κείμενο: Νίκη Κωνσταντίνου – Σγουρού

[Δείτε και αποθηκεύστε την εικόνα πατώντας εδώ]

Ήμουν (πολύ μικρό) παιδί όταν κατάλαβα πως από την αρρώστια που πεθαίνουν οι παππούδες μπορούν να αρρωστήσουν και τα (πολύ μικρά) παιδιά. Και μου φάνηκε το πιο άδικο πράγμα στον κόσμο. Και ακόμα μου φαίνεται. Και μάλλον είναι κάτι που θα μου φαίνεται άδικο όσο μεγάλη και να γίνω.

Ταυτόχρονα το πιο θαυμαστό πράγμα είναι η δύναμη που αναβλύζει από τα παιδιά που η αρρώστια νομίζει πως αποδυνάμωσε. Το πείσμα και επιμονή. Τόσο δυνατά που καμιά φορά παρηγορούν και εμάς τους απέξω.

Μια πικρή προτροπή: όχι για να λυπηθούμε αυτούς που αρρώστησαν, αλλά για να σκεφτούμε πως καμιά φορά αξίζει να ζούμε με αγάπη και κέφι. Με πείσμα και επιμονή.

[με αφορμή αυτή τη μέρα δείτε την ταινία «Me and Earl and the Dying Girl», είναι μια ταινία που -σαν να ζωγραφίζει- αφηγείται με ειλικρίνεια και χιούμορ το χρονικό του καρκίνου] 

 

12713924_1183271311690783_1941554752_n.jpg

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s