Αχίλλειος πένα Speak.Easy

Κανόνες που δεν τήρησα ποτέ μου

Απλά εσύ είσαι εξ ολοκλήρου δημιουργημένος από συναισθήματα και έχεις μία φύση ιδιαίτερη, ψυχή ανυπότακτη και πνεύμα επαναστατικό. Εγώ από την άλλη με μία επιμονή στην ουδετερότητα, την λογική και την μετριοπάθεια να σου τονίζω κάθε τρεις και λίγο πως 1+1 μας βγάζει 2 και όχι το «μαζί» όπως νομίζεις.

[Γράμμα στον άλλο μου –ανυπότακτο– εαυτό…]

Του Αχιλλέα Μζ.

[όσο το έγραφε άκουγε αυτό]

Αγαπητό μου συναίσθημα,

Μπαίνεις στην μέση όποτε δεν πρέπει. Το σωστό θα ήταν να σε στηρίζω και να σε σιγοντάρω όποτε οι άλλοι σε αποκαλούν αντιρρησία, παράλογο και αντιδραστικό. Κάποιες φορές όμως κάνω πίσω και πάω πάσο. Γιατί ξέρω καλά πως όταν δεν έχεις καλό φύλλο το πάσο και ο συντηρητισμός είναι προτιμότερα από την βέβαιη ήττα. Και εντάξει στην τόλμη και στην αποφασιστικότητα ίσως και να σε ζηλεύω. Ίσως να γουστάρω πολύ το ρίσκο  που μπορείς και παίρνεις –και το ότι τα παίζεις όλα για όλα– στιγμές που εγώ τα παρατάω. Αντιπαθώ όμως εσένα και διαφωνώ μαζί σου ακράδαντα, όταν με το έτσι θέλω έρχεσαι και προσθέτεις 3 κουταλιές της σούπας συναίσθημα στο μείγμα της λογικής μου. Γιατί τότε το αποτέλεσμα είναι δύσμορφο. Είναι ας πούμε λες και βάζεις αλάτι στην πάστα μου. Και πάντα, ή τουλάχιστον σχεδόν πάντα, κερδίζεις.  Εγώ δεν κερδίζω ποτέ. Το μεγαλύτερο μου επίτευγμα ήταν η ισοπαλία τις φορές που η απόλυτη ισορροπία επικράτησε. Φορές ελάχιστες. Ή τις φορές που το «συναίσθημα ή λογική;» παρέμεινε ένα δίλλημα αιώνιο. Φορές αμέτρητες.

Έρχομαι τώρα να σε ρωτήσω, άλλε μου εαυτέ με το συναισθηματικό σου πρόσημο, πότε θα πάψεις να εισβάλλεις στους λογικούς κανόνες που μας βάζω; Αλίμονο σε αυτόν που δεν μπορεί να υποταχτεί ποτέ και σε τίποτα. Ξέρω, θα μου πεις πως εσύ στο μόνο που υποτάσσεσαι είναι το συναίσθημα. Μα αυτό φίλε μας καταστρέφει . Συνήθως τουλάχιστον. Σου βάζω κανόνες που δεν τους τηρείς . Και δεν είναι ότι τους δοκίμασες ποτέ για να μου πεις ότι είναι αυστηροί ή διαφωνείς μαζί τους. Απλά εσύ είσαι εξ ολοκλήρου δημιουργημένος από συναισθήματα και έχεις μία φύση ιδιαίτερη, ψυχή ανυπότακτη και πνεύμα επαναστατικό. Εγώ από την άλλη με μία επιμονή στην ουδετερότητα, την λογική και την μετριοπάθεια να σου τονίζω κάθε τρεις και λίγο πως 1+1 μας βγάζει 2 και όχι το «μαζί» όπως νομίζεις.

Θέλω απλά μέσα σε αυτό το γράμμα να σου εξηγήσω πως μερικές φορές θα πρέπει να υπακούς στους κανόνες και να τους τηρείς με ευλάβεια. Γιατί πώς να το κάνουμε, η εκκωφαντική σου μουσική απαγορεύεται μετά τις 12, όπως και το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους ή η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ. Γιατί αυτοί είναι κανόνες, και όσο και να θέλουμε, δεν μπορούμε να τους φέρουμε στα μέτρα μας, ούτε σηκώνουν διαφοροποίηση ανάλογα με το εκάστοτε συναίσθημα.

Φιλικά,

Η λογική σου.

*Υ.Γ Αν μπορούσα θα σε έσβηνα εδώ και τώρα, μια για πάντα. Ξέρεις όμως λατρεύω και ζηλεύω την άρνηση σου να δεχτείς τον χρόνο, τα προγράμματα, την απόλυτη λογική μου, την ουδετερότητα, τα ανιαρά «πρέπει». Όταν ζυγίζω και πάλι τα πράγματα καταλαβαίνω ότι είναι ανοησία να προσπαθώ να νικήσω τον ίδιο μου τον εαυτό, αφού τελικά διαπιστώνω ότι είσαι κάτι βαθιά ριζωμένο μέσα μου. Κράτα λοιπόν για πάντα την τρέλα σου, την παιδικότητα και την απερισκεψία -που αν μη τι άλλο- σε διακατέχει. Δέξου ως μόνη σου υποταγή το συναίσθημα –την ίδια σου την φύση– και άσε τους δικούς μου κανόνες, γιατί ακριβώς αυτός είναι και ο ρόλος σου. Κάνε μία λίστα και βάλε για τίτλο «Κανόνες που δεν τήρησα ποτέ μου». Γέμισε την σύντομα και σπάσε πολλούς κανόνες . Τόσους που να φτάνουν και για τους δυο μας.

12736353_1181684325182815_89737390_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s