Just sayin' Speak.Easy

Όταν γεννήθηκες, σεβόσουν.

Του Κωνσταντίνου Σωτηρέλη

Γιατί κρίνεις το διαφορετικό; Τι είναι διαφορετικό; Ποιος είναι διαφορετικός και ποιος κρίνει και ορίζει το διαφορετικό;

Κάτσε αναπαυτικά σε ένα καναπέ, χαμήλωσε τα φώτα, βάλε ένα ποτήρι από το αγαπημένο σου ποτό και δες μια ταινία. Την δική σου ταινία. Κλείσε τα μάτια για να έχεις καλύτερη θέα. Για να τα δεις όλα, όσο πιο καθαρά γίνεται. Γύρνα το φιλμ και ξεκίνα από την αρχή. Από τα πρώτα χρόνια που πάτησες στη γη. Από το πρώτο σου κλάμα. Από το πρώτο σου χαμόγελο. Από την πρώτη σου επαφή με τον συνάνθρωπό σου. Από την πρώτη σου ματιά στο άλλο φύλο, από την πρώτη σου ματιά στο άλλο χρώμα, από την πρώτη σου ματιά στη φύση. Γύρνα το φιλμ στην εποχή που τα μάτια σου τα έβλεπαν όλα ίδια, παρόλο που έβλεπαν διαφορές.

Πόσο μαγικό το μυαλουδάκι του μικρού παιδιού; Είναι τόσο μικρό και απονήρευτο. Γεμάτο αφέλειες. Άδειο από αντιλήψεις. Άδειο από ιδεολογίες. Άδειο από ασθένειες. Κι όμως τόσο ευάλωτο. Τόσο εύπλαστο. Τόσο…αγνό.

Μείνε σε εκείνες τις στιγμές. Χαλάρωσε. Απόλαυσέ τες και πάλι. Αλλά όχι πια σαν μικρό και ανέμελο παιδί. Απόλαυσέ τες σαν ενήλικας. Σαν μυαλωμένος και λογικός άνθρωπος, με ανεπτυγμένη κριτική ικανότητα, με εκπαίδευση και μόρφωση, με εμπειρίες τοποθετημένες μέσα στο μυαλό σου. Επεξεργάσου την σκέψη σου. Επεξεργάσου την εικόνα που έχεις δημιουργήσει.

Τώρα, αφού έχεις δώσει αρκετό χρόνο στον εαυτό σου, ήρθε η ώρα να περάσεις στην επόμενη φάση της εσωτερικής αναζήτησής σου. Δημιούργησε έναν νοητό πίνακα και απέδειξε στον εαυτό σου ότι είσαι ικανός να τον κρίνεις. Τον νοητό, αυτό, πίνακα, χώρισέ τον σε δύο κατηγορίες. Δώσε από ένα τίτλο σε κάθε κατηγορία. Ομοιότητες και στις διαφορές. Ομοιότητες και διαφορές του παιδικού και απαίδευτου μυαλού σου με το έμπειρο και εκπαιδευμένο, νεανικό και σύγχρονο μυαλό σου.

Προσπάθησε να τα ξεχωρίσεις. Αναρωτήσου. Αναρωτήσου γιατί τότε, που δεν είχες ούτε μια εμπειρία της καθημερινής ζωής, γιατί τότε δεν ξεχώριζες κανέναν; Γιατί τότε, που οι αγαπημένες σου λέξεις ήταν «δικό μου», δεν έκρινες κανέναν; Γιατί τότε, ο μαύρος, ο κίτρινος και ο λευκός είχαν το ίδιο χρώμα παρόλο που έβλεπες τις διαφορές; Γιατί τότε, η γυναίκα και ο άντρας, το αγοράκι και το κοριτσάκι, ο ομοφυλόφιλος και η ομοφυλόφιλη δεν είχαν καμία διαφορά; Γιατί τότε, σεβόσουν το διαφορετικό;

Αναρωτήθηκες ποτέ, γιατί πλέον δεν σέβεσαι; Γιατί δεν σέβεσαι το διαφορετικό; Γιατί διακρίνεις το διαφορετικό ενώ το παιδικό σου μυαλουδάκι δεν το διέκρινε; Τι άλλαξε;

Ό,τι άλλαξε εσένα, άλλαξε και μένα. Και φταίω εγώ. Φταις και συ. Φταίμε που μας άλλαξε. Φταίμε που αφήσαμε τον λογικό κόσμο των μεγάλων να μας αλλάξει. Φταίμε που αφήσαμε πίσω την παιδική μας αθωότητα, πιστεύοντας ότι ήμασταν ανώριμοι, ήμασταν μικροί και άμυαλοι. Φταίμε που δεν μορφωθήκαμε ώστε να ανοίξουμε τις πύλες που βρίσκονται στο μυαλό μας και δεν το επιτρέπουν να προσεγγίσει το φως. Φταίμε, γιατί αντί να μάθουμε πώς να μην τυφλωνόμαστε από το δυνατό φως της μόρφωσης, βάλαμε γυαλιά, βάλαμε παρωπίδες και αφήσαμε άλλους, πιο ισχυρούς, να μας κατευθύνουν, έχοντας την εντύπωση ότι μας οδηγούν στον δρόμο του καλού. Φταίμε, γιατί ενώ η φύση μας γέννησε ίδιους και συγχρόνως μοναδικούς, εμείς επιλέξαμε να γίνουμε διαφορετικοί.

Όταν γεννηθήκαμε, είχαμε την ικανότητα να ξεχωρίζουμε το διαφορετικό, αλλά όχι να το κατακρίνουμε. Όταν γεννηθήκαμε, είχαμε μέσα μας τα σπέρματα του σεβασμού. Στην πορεία, όμως, τα χάσαμε.

12698909_1181684365182811_802904548_o

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s