Μπες στα παπούτσια μου Speak.Easy

1

Mια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτη τη μία που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να συλληφθεί και που ο άνθρωπος διατυμπανίζει σαν είδηση στην κυριακάτικη εφημερίδα.

Μια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή τη μία, που από τη σάρκα της πλάθεται ολόκληρη η φύσις. Πλαθεταί το εγώ και το εσύ και γίνεται ένα, όπως δυο εραστές υπό την κρούση μίας μυστικής μουσικής συμφωνίας.

Μια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή τη μία που υπό το άκουσμα της σύεται ο κόσμος ολόκληρος. Μια λέξη που και ο πιο διαπρεπής ποιητής τρέμει να δαμάσει.

Μια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή τη μία, τη λευκή σαν το γάλα, την κόκκινη σαν το αίμα. Την φωτεινή σαν την έναστρη νύχτα.

Mια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή τη μία που η ζωή δεν χωρά. Είναι πολύ μικρή για να τη χωρέσει. Μια λέξη που σαν την ακούσεις πνίγεσαι από την ελευθερία της.

Mια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτη τη μία που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να συλληφθεί και  που ο άνθρωπος  διατυμπανίζει σαν είδηση στην κυριακάτικη εφημερίδα.

Mια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή τη μία, την τόσο άρτεια που τρέμεις να προφέρεις. Που φωνάζεις δυνατά προστατευμένος πίσω  από το απόρρητο πέπλο που την έχεις άβουλα, αβίαστα  περιχαρακώσει.

Mια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή τη μία που η δική μου αγραμματοσύνη δεν αρκέι για να την  βεβηλώσει. Μα μόνο εσύ ο γραμματιζούμενος φτάνεις για να την κάψεις.

Mια λέξη μονάχα επιζητώ.  Αυτή τη μία που ξέφυγε από την ανοησία τούτου του κόσμου. Μα είναι τόσο ανόητος εκείνος που την προφέρει.Τόσο ανόητος που τον θαυμάζω.

Μια λέξη μονάχα επιζητώ. Τόσο μεγάλη που μπορεί να λερώσει την καθαρότητα μιας ολόκληρης μάζας μολυσμένων ανθρώπων.

Μια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή τη μία που η ακατέργαστη λήθη θα την στριμώξει σε μία μονάχα αιώνιαρίμα. Και ύστερα τούτη θα γείρει και θα σπάσει. Λες και θα χωρούσε σε μια μονάχα ρίμα, σε έναν μοναχα κόσμο.

Μια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή που σαν την ξεστομίσεις γίνεσαι μονομιάς οφειλέτης. Και είναι ακριβή τούτη η οφειλή. Μια μονάχα επανάληψις μα ακριβότερη είναι η ατελής προσδοκία της-.

Μια λέξη μονάχα επιζητώ. Αυτή τη μία που καταφεύγει ο πικραμμένος, ο δειλός,ο ποιητής.

Τι να σου πω φίλε , εγώ έτσι που μου τα περιγράφεις μόνο κάτι μπορώ να σκέφτω.

Και γιατί δεν μου το λες;

Άστο για άλλη μέρα.

 

Μα εγώ τον άκουσα. Τον άκουσα ξακάθαρα ,σαν να ΄ταν τώρα, το “σαγαπώ” να ψιθυρίζει και αντιλήφθηκα εγώ, ο ανόητος, τη λέξη της αγάπης.

ws

12746562_1181684331849481_1553688928_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s