Είμαι ελεύθερος;

Του Κωνσταντίνου Σωτηρέλη

Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο δυσκολεύομαι να αναπνεύσω. Νιώθω ότι περιορίζομαι μέσα στην προσωπικότητά μου. Νιώθω ότι τα πρέπει νικούν τα θέλω μου. Νιώθω ότι τα θέλω δεν είναι δικά μου. Νιώθω ότι δεν νιώθω τίποτα.

Όταν ήμουν μικρός, μου είπαν ότι θα έρθει η μέρα που θα καταλάβω. Που θα καταλάβω πώς είναι να είσαι ελεύθερος. Πώς είναι να είσαι ανεξάρτητος. Πώς είναι να ζεις αληθινά, να ζεις με την ψυχή σου, να ακολουθείς την ψυχή σου με τις συμβουλές του μυαλού σου. Μου είπαν πως θα καταλάβω τι είναι το ψέμα, τι η αλήθεια. Ποιο είναι το ψέμα και ποια η αλήθεια. Μου είπαν ακόμη, ότι θα καταλάβω ποια η σχέση της ελευθερίας με την αγάπη, με τα όνειρα, με την εκπλήρωσή τους. Μου είπαν πως θα δακρύσω, όταν θα καταλάβω.

Όσο μεγάλωνα, τόσο δυσκολευόμουν να καταλάβω. Δεν μπορούσα να κατανοήσω αυτά τα λόγια. «Βαθιές φιλοσοφίες», σκέφτηκα. «Δεν είναι για μένα αυτά», σκέφτηκα. Εξάλλου, είπα, η ενηλικίωση θα μου δώσει ελευθερίες. Θα με κάνει να νιώσω ισάξιο μέλος μιας κοινωνίας, όπου ενδιαφέρεται για τα παιδιά της. Και μέσα από τις ελευθερίες μου θα αποκτήσω υποχρεώσεις, χάρη στις οποίες θα δώσω ελευθερίες και στον συνάνθρωπό μου. Γιατί, τι ελευθερία θα ήταν εκείνη, η οποία θα άνοιγε τον δρόμο σε μένα, κλείνοντας τον δρόμο του άλλου; Δεν την θέλω αυτήν την ελευθερία. Κι αν δεν μπορεί να την έχει εκείνος, τότε δεν θα την έχω ούτε εγώ εις βάρος του. Θα τον βοηθήσω να την αποκτήσει, ακόμη κι αν διακινδυνέψω την δική μου ελευθερία. Γιατί, ποιο το νόημα του να είσαι ελεύθερος, αν η ελευθερία σου περιορίζεται γύρω από τον εαυτό σου, αφού το μόνο που σε νοιάζει είναι αποκλειστικά και μόνο το εγώ σου; Αν σε απασχολεί η δική σου ελευθερία και όχι του συνανθρώπου σου, τότε δεν είσαι ελεύθερος. Είσαι φυλακισμένος στο εγώ σου. Είσαι σε χειρότερη μοίρα από τον διπλανό σου, του οποίου την ελευθερία έχεις καταπατήσει.

Επομένως, τι είναι ελευθερία; Είναι η ζωή. Είναι ο σεβασμός στη ζωή. Είναι η αγάπη για την ζωή. Όχι μόνο για την δική σου, όχι μόνο για του διπλανού σου, αλλά για κάθε δημιουργήματος της φύσης, ακόμη κι αν ανήκει στο λεγόμενο παρά φύσιν. Διότι από την στιγμή που ανήκει στο παρά φύσιν, είναι μέρος της φύσης, άρα και άξιο ώστε να έχει την δική του ελευθερία για ζωή. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό η ελευθερία. Είναι και η μάχη που δίνεις για αυτήν. Η μάχη που δίνεις για να την αποκτήσεις. Ή ακόμη καλύτερα, η μάχη που δίνεις για να την αποκτήσει ο συνάνθρωπός σου. Αν θες να είσαι πραγματικά ελεύθερος, θυσιάσου για την ελευθερία του άλλου.

Παρόλα αυτά, ενηλικιώθηκα και ελεύθερος δεν ένιωσα. Κι αυτό με έβαλε σε σκέψεις. Σε αναζητήσεις. Σε πολύωρους μονολόγους. Σε μια προσωπική αναζήτηση της αλήθειας περί ελευθερίας. Ήταν ψέματα όλα όσα μου είπαν ότι θα καταλάβω; Η απάντησή είναι όχι. Ήταν όλα αλήθεια. Και το κατάλαβα τώρα. Γιατί τώρα κατάλαβα πώς είναι να νιώθεις ελεύθερος. Τώρα κατάλαβα ότι υπάρχουν δύο τρόποι για να νιώσεις ελεύθερος. Ο ένας είναι να είσαι μικρό παιδί. Ο άλλος είναι να παραμείνεις μικρό παιδί. Να αγαπάς την ζωή όπως ένα μικρό παιδί.

Ελευθερία: η απουσία εμποδίων, η ανεξαρτησία

«Fight for your life
Fight for your freedom
Or you’ll never live again
Fight for your life
Fight for your freedom
Or you’ll never see tomorrow»

12698909_1181684365182811_802904548_o

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s