Αχίλλειος πένα Speak.Easy

Λήψη πρώτη και τελευταία. Πάμε!

Το montage θα μπορούσε να συνδέσει τον κόσμο σου με τον δικό μου. Θα επέλεγα τις στιγμές που με αποδέχτηκες έστω και λίγο και θα τις έκανα να διαρκούν αιώνες. Αλλά είναι εργαλείο που στις δικές μας ταινίες δεν υπάρχει.

Του Αχιλλέα Μζ.

[όσο έγραφε άκουγε αυτό]

Ένα κενό. Και αυτό γιατί η ζωή δεν σου δίνει πάντα την απαραίτητη έμπνευση. Ή μάλλον συνήθως στην δίνει αλλά υπάρχουν στιγμές που δεν είσαι σε θέση να εκλάβεις τα ερεθίσματα της, να τα βάλεις σε τάξη και να τα αποτυπώσεις σε ένα λευκό χαρτί. Σε ένα μάθημα για τον κινηματογράφο ο προβληματισμός του τι να γράψω με έχει καταβάλει. Οι έννοιες για τον κινηματογράφο πετούν στον αέρα μαζί με αυτόν – τον προβληματισμό. Ακούω κάτι για την γωνία λήψης.

Πραγματικότητα υπάρχει τελικά διαπιστώνω. Αλλά δεν είναι μία. Είναι ζήτημα οπτικής γωνίας. Θυμάμαι την Ράνια να λέει ότι η ζωή έχει πολλούς σκηνοθέτες. Ως ένα σημείο διαλέγουμε εμείς τι βλέπουμε, ως ένα σημείο είναι τύχη και ως ένα σημείο διαλέγουν άλλοι. Αν όμως ο καθένας βλέπει τα πράγματα από την δική του οπτική γωνία, τότε ζει στην δική του πραγματικότητα. Και αν όντως ο καθένας ζει στην δική του πραγματικότητα υπάρχουν ελπίδες επικοινωνίας μεταξύ μας; Μάλλον όχι!Αν ήσουν στην πλευρά μου θα βλέπαμε τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Όμως αυτό δεν γίνεται. Και έχει και μία μαγεία η ασυνεννοησία και η διαμάχη καθώς ο καθένας βλέπει τα δικά του. Εγώ θέτω την σκηνή, τους όρους και τα στοιχεία που δημιουργούν την γωνία μου, παράγοντες που μόνο οι ηθοποιοί μερικές φορές μπορούν να αλλάξουν ανάλογα με τον τρόπο που υποδύονται τους ρόλους τους. Αυτούς τους ρόλους που εγώ τους ανέθεσα – σε άλλους μικρούς και σε άλλους μεγάλους.

Πέρα από την γωνία λήψης αυτό που βλέπεις σε μια ταινία ορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το είδος του φακού και από τον φωτισμό. Ένας ευρυγώνιος φακός αποδίδει τα μακρινά αντικείμενα ως μικρά. Εγώ δεν χρησιμοποιώ αυτόν. Μεγεθύνω κάθε κατάσταση στο μυαλό μου όσο μακριά ή κοντά και αν είναι. Ένας έρωτας μπορεί να είναι μεγάλος ακόμη και αν βρίσκεται 74,5 χιλιόμετρα μακρυά – ή και παραπάνω. Και αυτό δεν νομίζω πως μπορεί κανείς να το αντικρούσει. Ο φωτισμός παίζει επίσης τεράστιο ρόλο. Ίδιο ρόλο με εκείνη την ηλιαχτίδα σου, που μπήκε στο σκοτάδι μου και το έκανε φως.

Μπερδευτήκατε; Και εγώ αλλά πριν πάρω τα πράγματα από την αρχή ο καθηγητής μιλά για τον χρόνο. Η υποκειμενική πραγματικότητα λέει δεν έχει χρονολόγηση. Είναι κάτι προσωπικό, δυσνόητο και εσωτερικό. Ανάγω το παραπάνω στον δικό μου τρόπο σκέψης, δημιουργώ την δική μου θεωρία και καταλήγω να συμφωνώ πλήρως. Γιατί πράγματι ο χρόνος είναι μία κατάσταση υποκειμενική. Στον δικό σου χρόνο εσύ θα επιλέξεις τα συναισθήματα, τους λόγους και τα πρόσωπα που θα πρωταγωνιστούν. Όπως ακριβώς και ο σκηνοθέτης στην δική του ταινία. Αυτό το ορίζω ως timing. Όταν τα δικά μου συναισθήματα και οι δικές μου αποφάσεις δεν συμφωνούν με τις δικές σου το timing είναι κακό. Αν αυτά βρεθούν κάπου, κάποτε τότε έχει καλώς.

Πλέον μιλάμε για το montage. Αυτό έχει την ικανότητα να σπάσει τον χρόνο σε επιμέρους εικόνες, να επιλέξει την σειρά τους και την διάρκεια τους με σκοπό την λήψη του επιθυμητού αποτελέσματος και την αρμονική ροή της εικόνας. Το montage θα μπορούσε να συνδέσει τον κόσμο σου με τον δικό μου. Θα επέλεγα τις στιγμές που με αποδέχτηκες έστω και λίγο και θα τις έκανα να διαρκούν αιώνες. Αλλά είναι εργαλείο που στις δικές μας ταινίες δεν υπάρχει. Αλλιώς η ζωή θα ήταν εύκολη και κάθε τι εύκολο είναι ανόητο και ασήμαντο για μένα.

Έχω λοιπόν πλέον τις βασικές γνώσεις. Εικόνα στην φαντασία μου υπάρχει από καιρό. Ήρθε η ώρα να σκηνοθετήσω την ζωή μου όπως θέλω. Η δική μου όμως ταινία είναι υπερπαραγωγή. Και δεν σηκώνει πολλές εκπτώσεις λόγω του δικού σου χαμηλού budget. Αν θέλεις κράτα το μέτριο στο οποίο είσαι για να μην χάσεις ούτε χρόνο ούτε χρήμα, το δικό μου όμως αποτέλεσμα αποτέλεσμα πρέπει να βγει ακριβώς όπως το φαντάστηκα. Για τους πρωταγωνιστές μου είμαι ικανός να σπάσω τον φακό, να καταργήσω τον χρόνο μου, να κάνω την γωνία λήψης ευθεία. Γιατί η σκηνοθεσία είναι δική μου. Το σενάριο όμως το έχουμε μαζί. Ας το γράψουμε σωστά χωρίς τέλος, από την αρχή. Έχουμε μία λήψη. Ας είναι η καλύτερη. Πάμε!

12736353_1181684325182815_89737390_n

Advertisements

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s