Φεύγω για μένα που μπορώ

Της Έλενας Δελήπαλτα

Ταξίδι διαφυγής, από εσένα.

Ένα μήνυμα που δεν απαντήθηκε ποτέ, λόγια που δεν ειπώθηκαν και βλέμματα που κρύφτηκαν κάτω από το φως των αστεριών.

Μια ιστορία που θέλουμε να νομίζουμε ότι δεν θα τελειώσει ποτέ, και την τραβάμε από τα μαλλιά για να μη τελειώσει. Γιατί απλά νιώθουμε ασφάλεια μέσα σε αυτήν.

Έρχεται όμως η ώρα που η κασέτα της ασφάλειας, κουράζει. Εκεί επικρατεί η λογική.

«Γιατί να νιώθω ασφάλεια σε μία κατάσταση που με κουράζει;»

Ακόμη και το αγαπημένο σου τραγούδι να βάλεις να παίξει πολλές φορές, κάποια στιγμή θα κουραστείς. Ακόμη και αν θα ξέρεις κάθε στίχο και κάθε παραμικρή μελωδία, νιώθοντας όμορφα, γιατί ανά πάσα στιγμή ξέρεις τον στίχο που θα ακολουθήσει,  θα θες να ακούσεις κάτι διαφορετικό.

Υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται να βάλουν μία ξεκάθαρη τελεία σε καταστάσεις, γιατί είναι απλά δειλοί. Φοβούνται τη μέρα που θα ξημερώσει, έχοντας βάλει πλέον τη τελεία.

Έτσι, προτιμούν το άπειρο. Την επανάληψη. Τη δειλία.

Όταν όλα οδηγούν στο άπειρο, ο δρόμος της λογικής οδηγεί σε μία και μόνο διαδρομή. Στην εξαφάνιση. Όταν όλα οδηγούν στο άπειρο, ο άλογος δρόμος, οδηγεί σε σένα.

Ποιόν δρόμο να διαλέξεις, και γιατί.

Σε κάποιες στιγμές της ζωής μας, είναι καλό να επικρατεί η λογική.

Καλύτερα λοιπόν, να φύγει πρώτος όποιος μπορεί και αντέχει.

Εσύ που αντέχεις λοιπόν, πάρε το θάρρος και πες:  «Φεύγω για μένα επειδή μπορώ, φεύγω για μένα, γιατί αντέχω».

Είναι μεγάλη υπόθεση, να αποφασίσεις ότι μπορείς να ζεις χωρίς τη παρουσία κάποιου. Ακόμη πιο μεγάλη και από το να βρίσκεσαι σε απόσταση αναπνοής από τον άλλο, και να μη μπορείς να πάρεις μια γενναία τζούρα από το άρωμα του.

Βρες κάτι να σε συνοδεύει ως ανάμνηση στο ταξίδι σου αυτό.

Την αρμονία από την αλληλουχία και τον συγχρονισμό της ανάσας, ως ανάμνηση και συνοδεία στο ταξίδι αυτό. Ταξίδι διαφυγής από εσένα, από εσένα και το βλέμμα σου.

Αυτό μόνο θα ψάξω όταν πια θα φύγω. Μάτια, όμοια με τα δικά σου. Βλέμματα όμοια με τα δικά μας. Δεν είχαμε και πολλές στιγμές μοιραστεί άλλωστε.

Φεύγω για μένα επειδή μπορώ, φεύγω για μένα, γιατί αντέχω…

12736374_1181684335182814_341446643_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s