Μέλι στην οθόνη σας Speak.Easy

Μην με ξυπνάς από τις έξι

Της Μελίνας Αμανατίδου

Πρωινό ξύπνημα…

Πόσο απλό και πόσο δύσκολο ταυτόχρονα. Αν το σκεφτείς-όταν ξυπνήσεις πλήρως-θα δεις ότι αποτελείται από δύο ενέργειες: Πρώτα ανοίγεις τα μάτια και αμέσως μετά πατάς το «play» του εγκεφάλου. Σιγά τα ωά!

Κι όμως, όσο κι αν προσπαθείς να πατήσεις το «play», τόσο πατάς το «pause» και θέλεις κι άλλο. Λίγο ακόμα και λίγα λεπτά ακόμα, ας είναι και δύο. Εκείνα τα δύο από τις 6:58 μέχρι τις

7:00, που μοιάζουν με δύο ώρες ύπνου και προλαβαίνεις να δεις και όνειρο.

Τώρα που είπα όνειρο. Νομίζω ότι τα όνειρα είναι αυτά που κάνουν πιο γλυκό τον ύπνο και πιο πικρό το ξύπνημα, γιατί συνήθως τα βλέπεις το πρωί και θέλεις να τα ζήσεις. Μα τι χαζό; Από τη μία σου λένε να ζεις τα όνειρά σου και από την άλλη το ξυπνητήρι χτυπά ξανά και ξανά-γιατί πάτησες αναβολή αφύπνισης- και εν τέλει δεν σε αφήνει να τα ζήσεις. Τέλος πάντων, τα όνειρα σε άλλο άρθρο.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να ανοίξουν τα μάτια τους το πρωί , ούτε μετά από δέκα ξυπνητήρια. Δεν φταίνε αυτοί, απλά… έχουν την έκτη αίσθηση, νομίζω. Ακούν το μαξιλάρι να τους μιλά γλυκά, το πάπλωμα να τους αγκαλιάζει τρυφερά, για να μην το αφήσουν ποτέ, και τα όνειρα διαδέχονται το ένα το άλλο με πρωταγωνιστές και σενάρια ακόμη και επιστημονικής φαντασίας.

Υπάρχουν, όμως, και άνθρωποι που είτε καταφέρνουν, είτε θέλουν να καταφέρνουν-σιγά μην θέλουν-να ξυπνούν με τη μία, με την πρώτη και τσακ μπαμ! Λίγοι και τρελοί πιστεύω, αλλά μπορούν. Τα κάνουν σωστά, δηλαδή ανοίγουν τα μάτια, πατάνε «play», σηκώνονται από το κρεβάτι και βρίσκονται ήδη μπροστά στο νιπτήρα ρίχνοντας νερό στο πρόσωπό τους.

Καλό κι αυτό, αλλά που και που-αν όχι πάντα-το κάλεσμα της έκτης αίσθησης είναι πιο ισχυρό.

Το δύσκολο όμως δεν είναι να ανοίξεις τα μάτια σου-αυτά μπορείς να τα κρατήσεις ανοιχτά και με μανταλάκια. Το δύσκολο, λοιπόν, είναι να ενεργοποιήσεις τον εγκέφαλό σου πρωινιάτικα. Ομολογώ, ότι το καταφέρνω σπάνια. Είναι η φάση που σηκώνεσαι από το κρεβάτι και συνεχίζεις την ημέρα σου με μηχανικές κινήσεις, με δυσκολία στην επικοινωνία σαν να μην ακούς, σαν  να μην βλέπεις, σαν να είσαι σε έναν άλλο πλανήτη, δικό σου. Όλα αυτά τα γνωστά, μέχρι να μπει η δόση καφεΐνης στον οργανισμό σου.

  Θα ξυπνήσεις απλά θα είναι αργά. Ε και; Κάλλιο αργά, παρά ποτέ, λέει η παροιμία.

  Κάποτε θα ξυπνήσεις… από τον ύπνο, στην ζωή. Κάποτε θα πατήσεις εγκαίρως το «play».

12695944_1181684358516145_1257338224_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s