Το κυνήγι του θησαυρού

Του Κωνσταντίνου Σωτηγρέλη

Η μικρή μου εμπειρία σε τούτον εδώ τον μίζερο κόσμο, μου έχει διδάξει μέσα από πολλά παραδείγματα, ότι η ζωή είναι ένα κυνήγι θησαυρού. Όλοι μας κυνηγάμε κάτι. Σε όλη μας την ζωή αγωνιζόμαστε για να βγούμε νικητές, κατακτώντας τον θησαυρό μας. Ο καθένας έχει στο στόχαστρό του διαφορετικό θησαυρό. Όλοι , όμως, συναγωνίζονται τους υπολοίπους. Δύσκολος διαγωνισμός, αν το σκεφτείς προσεκτικά. Γιατί, όπως δεν μπορείς να συγκρίνεις τον Μαραντόνα με τον Τζόρνταν, οι οποίοι είναι δύο «θησαυροί», δύο «διαμάντια» του αθλητισμού, έτσι δεν μπορείς να συγκρίνεις την χαρά με την επιτυχία, δύο αγαθά, δύο «διαμάντια» της ευτυχίας, δηλαδή του μέγιστου αγαθού.

 Ωστόσο, είναι λυπητερό να βλέπεις τους ανθρώπους να μην αγωνίζονται για αυτά τα αγαθά, να μην αγωνίζονται για την ευτυχία, αλλά να παλεύουν και να μάχονται με κάθε κόστος για εκείνα τα «αγαθά», τα οποία μας δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ευτυχίας. Βλέπεις ανθρώπους να μάχονται για το χρήμα, για την δόξα, για την φήμη, για την εξουσία και όχι για την χαρά, την υγεία, την ηρεμία, την γαλήνη, την καλοσύνη, τον έρωτα, την αγάπη, την ευτυχία. Και είναι τρομακτικό, γιατί πιστεύουν ότι το χρήμα και η δόξα θα τους φέρουν την ευτυχία. Γιατί πιστεύουν ότι το χρήμα και η δόξα είναι οι εύκολοι οδοί  που οδηγούν στο μονοπάτι της ευτυχίας, ενώ η ιστορία έχει αποδείξει ουκ ολίγες φορές, ότι αυτά τα «αγαθά» μάλλον οδηγούν ευκολότερα τον  άνθρωπο στην εξαθλίωση, στην λύπη, στην μοναχικότητα, στο μίσος και την μιζέρια.

Και το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι; Ότι αυτό γινόταν πάντοτε, μα τώρα γίνεται με πολύ μεγαλύτερους ρυθμούς. Οι άνθρωποι που πίστευαν σε ιδανικά και αξίες, οι άνθρωποι που αγωνίζονταν και θυσιάζονταν για την ευτυχία, την αγάπη, τον έρωτα, την χαρά και την γαλήνη σπανίζουν, πλέον. Σπανίζουν δραματικά. Και τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης είναι εμφανή. Και είναι λυπητερά. Βίαιοι πόλεμοι, ρατσισμός, κοινωνική κρίση, οικονομική κρίση, συσσώρευση πλούτου, εξαθλίωση της δημοκρατίας και των ιδανικών και αξιών, αποξένωση, αλλοτρίωση, κατάθλιψη, μιζέρια, αυτοκτονίες.

Το κακό κυριαρχεί. Αν πιστεύετε στον Θεό και τις γραφές, τότε ίσως αυτό να είναι το τέλος, ίσως αυτή να είναι η Αποκάλυψη. Μην περιμένετε δαίμονες με κέρατα, φτερά και φλόγες. Οι δαίμονες είμαστε εμείς, είναι το κακό που υπάρχει μέσα μας και κυριαρχεί τις προσωπικότητές μας ολοένα και περισσότερο. Αν, από την άλλη δεν πιστεύετε στον Θεό, απλά αφαιρέστε το κομμάτι της αποκάλυψης. Κρατήστε ότι κυριαρχεί το κακό. Και κυριαρχεί γιατί εμείς του το επιτρέπουμε, όταν αγωνιζόμαστε για το χρήμα, όταν ζηλεύουμε την δόξα, όταν σκοτώνουμε για την εξουσία, αντί να συναγωνιζόμαστε για την αγάπη και την ευτυχία. Έναν αντίπαλο θα πρέπει να έχουμε σε αυτό το κυνήγι του «θησαυρού» μας. Τον εαυτό μας. Τον κακό εαυτό μας.

12698909_1181684365182811_802904548_o

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s