[εκείνο το πεζοδρόμιο]

της Ιφιγένειας Παπούλη

Η πόλη αποκτά το άρωμα και την μορφή που διαλέγεις να της δώσεις εκείνη τη στιγμή. Τα βήματα κάνουν ήχο διαφορετικό πάνω στο πεζοδρόμιο-οι άνθρωποι περπατούν άλλοτε βιαστικά, άλλοτε με το πάσο τους, περιμένουν ή συναντιούνται σε ρυθμούς ακανόνιστους. Είναι το πεζοδρόμιο εκείνου του δρόμου που ίσως κάποτε να αντηχούσε  το όνομά σου, ή το δικό μου, όταν το φώναζες εσύ, εκείνο που ήθελα να ξαπλώσω όταν για λίγο νόμιζα ότι έφευγες, πράγμα που θα ήταν μάλλον κακή ιδέα, πώς θα επιβίωνα έτσι ξαπλωμένη στο πεζοδρόμιο.

Μια ατέλειωτη παρέλαση από ρούχα, παλτό, καλτσόν καθρεφτίζεται επιδέξια στις βιτρίνες του ίδιου δρόμου. Με σκηνικό την παρέλαση, το πεζοδρόμιο, την βαβούρα των ανθρώπων που διάλεξαν τα σωστά ή τα λάθος ρούχα με προσοχή απόλυτη ή την τελευταία στιγμή, σου κάνω μια ερώτηση, της οποίας η απάντηση θα συρθεί πίσω από το αστικό που περνάει-ίσως να πρέπει να χαρώ που δεν άκουσα την απάντηση.  Ίσως ύστερα να πιούμε καφέ, θα μπορούσαμε μάλιστα να φάμε κι ένα κομμάτι τούρτα (πάντοτε με πιρούνι), και τυχαία τα χρώματά μας θα ταιριάζουν. Θα  σου πω, θα σου πω πώς ταιριάζουν τα χρώματα των ρούχων μας, πόσο μ’ αρέσουν οι καρτ ποστάλ, το καλοκαίρι στην πόλη,  τα σκουλαρίκια που στραφταλίζουν στον ήλιο, τα μανιτάρια και τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια. Θα σε ρωτήσω: εσύ πόσες καρτ ποστάλ έχεις μαζέψει; Χτενίζεσαι το πρωί; Φτιάχνεις λίστες πραγμάτων που θέλεις να κάνεις; Λίστες με τραγούδια;

Κι έκτοτε εγώ θα ξέρω ό,τι σε ρώτησα εκείνη την μέρα, και μου απάντησες σχεδόν ασυναίσθητα, κι εσύ θα μετανιώνεις που ξέρω και θα εξαφανίζεσαι. Θα νομίζεις λανθασμένα  πως δεν ήξερα ό,τι μου είπες πολύ πριν μου το πεις. Κάποια μέρα, εύχομαι, ας με αφήσεις να  σου το εξηγήσω. Θα σου εξηγήσω πως, από τότε, που ήξερα για σένα μόνο ότι προτιμάς τα μανταρίνια το χειμώνα, ήσουν ο λόγος που θέλω να γυρνάω και να σε ξανασυναντάω: στα ταιριαστά παστέλ που ντύνουν δυο όμορφους αγκώνες, στο πιρούνι για την τούρτα, στις βιτρίνες και εκείνο το πεζοδρόμιο.

  1. Vashti Bunyan – Train Song
  2. Bon Iver – The wolves
  3. Ε. Κοκκίδου & Χρ. Μαξούρη – Φωνές (από την θεατρική παράσταση «Αβελάρδος και Ελοΐζα»)
  4.  Damien Rice – Delicate 
  5. Maria Callas – L’ amour est un oiseau rebelle (Carmen)
  6. Δανάη – Δεν είναι ανάγκη να μου πεις πως μ’ αγαπάς [και όμορφο βίντεο]
  7. The Smiths – There is a light that never goes out
  8. Beirut – A Sunday smile
  9. Minor Project – In colors
  10. Tom Waits – I’m still here 
  11. Σταύρος Λάντσιας – Το βαλς των ματιών

*για ολόκληρη την λίστα στο youtube, πατήστε εδώ

12736343_1185858798098701_282562431_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s