Να μιλάς πολύ και να γράφεις περισσότερο.

[Just give a reason to speakink about]

Του Χριστόφορου Μαριάδη

Ανάγκη εξωτερίκευσης σκέψεων και συναισθημάτων, έντονη δημιουργική ανησυχία, καλλιτεχνικές αναζητήσεις και επιθυμία για έκφραση είναι μόνο λίγα από εκείνα τα πράγματα που έβαλε το  speakink about στην βαλίτσα του για να ξεκινήσει το παρθενικό του ταξίδι. Και τα κατάφερε τελικά. Ξεκίνησε –  και μάλιστα δυναμικά –  να γνωρίσει νέους κόσμους, να μπει σε άγνωστα μονοπάτια, να πλεύσει σε φουρτουνιασμένες θάλασσες. Ούτε ένα μήνα δεν έχει που ξεκίνησε το ταξίδι του και μετράει ήδη 18 συνταξιδιώτες. Καθότι όμως ανήσυχο πνεύμα, ψάχνει να βρει κι άλλους για να μοιραστεί τις εμπειρίες του. Μην διστάσεις να είσαι ένας από αυτούς. Το speakinkabout αναζητεί  καινούρια μέλη και ένα από αυτά μπορεί να είσαι κι εσύ. Δεν έχεις τίποτε άλλο να κάνεις πέρα από το να στείλεις ένα mail με λίγα λόγια για τον εαυτό σου και ένα συνοδευτικό δικό σου κείμενο που σε εκφράζει. Αυτά αρκούν για να κλείσεις το εισιτήριο σου. Γιατί όμως να γίνεις ένας από εμάς; Για να μην αναρωτιέσαι το Just give me a reason σου προτείνει 4 λόγους για να πάρεις την σωστή απόφαση.

Μίλα ανοιχτά και δυνατά (να σε ακούσουν όλοι)

«Δε συμφωνώ ούτε με μια λέξη από όσα λες, αλλά θα υπερασπίζω και με το τίμημα της ζωής μου ακόμη, το δικαίωμά σου ελεύθερα να λες όσα πρεσβεύεις». Μία  φράση του Βολταίρου, γνωστή σε όλους,  που εδώ παίρνει σάρκα και οστά. Συμφωνούμε, διαφωνούμε μαζί σου, λίγη σημασία έχει. Κανένας δεν θα σε λογοκρίνει, κανένας δεν θα σε κατακρίνει, κανένας δεν θα σου ελέγξει την σκέψη. Τουλάχιστον όσο περνά από το χέρι μας. Εκφράσου ελεύθερα και δημιουργικά, χωρίς αναστολές, χωρίς φραγμούς. Πες την γνώμη σου γιατί αυτή είναι που μετράει. Είτε καλή, είτε κακή όλοι κερδίζουν από αυτήν. Μην αφήσεις κανένα να σε σταματήσει. Μην επιτρέψεις σε οποιονδήποτε να σε περιορίσει. Μίλα δυνατά και χωρίς φόβο. Θυμήσου: Ο τολμών και ενίοτε ο επιμένων νικά.

Άσε την πένα να σε οδηγήσει

Αυθορμητισμός. Να ένα βασικό προσόν που πρέπει να σε διακατέχει. Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι πολύ. Λένε πως το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό είναι αυτό που σε εκφράζει πραγματικά. Η πρώτη σκέψη όταν ακούς κάτι, η πρώτη εικόνα που δημιουργείς για οποιοδήποτε θέμα, αυτή είναι που πηγάζει από μέσα σου, αυτή είναι πραγματικά εσύ. Όσο περισσότερο φιλτράρεις την σκέψη σου, όσο πιο πολλές φορές την αναδιατυπώνεις, να είσαι σίγουρος ότι την φθείρεις κιόλας, ότι βάζεις σε αυτήν περιορισμούς που προέρχονται είτε από τις γνώμες των άλλων είτε από τα πρέπει και τα μη που κάποιος βάλθηκε να σου περάσει. Θυμήσου: Μην χαλιναγωγείς τη σκέψη σου. Ας’ την να σε οδηγήσει και θα βρεθείς σε δρόμους μαγικούς.  Free your spirit!   

Εκθέσου

Ένα από τα βασικά πράγματα που πρέπει να ξέρεις είναι ότι όταν κάνεις κάτι δημόσια, εκτίθεσαι και δημόσια. Να είσαι λοιπόν έτοιμος να δεχτείς την κριτική του κόσμου, είτε αυτή είναι καλή είτε κακή. Όσα λέγονται και γράφονται σίγουρα δεν αρέσουν σε όλους. Κάποιοι μπορεί να διαφωνήσουν μαζί σου και να διατυπώσουν αντίθετη άποψη. Κι εδώ ακριβώς είναι που ξεκινάει μια δημιουργική αντιπαράθεση. Θυμήσου: Μια καλή κριτική, σίγουρα σε χαροποιεί και σε ενθαρρύνει να συνεχίσεις. Η κακή κριτική όμως είναι αυτή που θα σε πεισμώσει, θα σε ωριμάσει και θα σε κάνει να κυνηγάς μονίμως το καλύτερο.

Μπες στην παρέα μας

Διεύρυνε τον κοινωνικό σου περίγυρο. Κάνε καινούριες γνωριμίες, γνώρισε καινούριους ανθρώπους. Τώρα βέβαια με τους συγκεκριμένους ανθρώπους που θα μπλέξεις μπορεί να βρεθείς καμιά φορά κλειδωμένος και σε κανένα υπόγειο. Να είσαι όμως σίγουρος ότι θα είναι το πιο ευχάριστο και φιλόξενο υπόγειο στο οποίο έχεις βρεθεί. Πίστεψε με, μιλάω εξ ιδίας πείρας. Ισορροπημένα άτομα δεν θα μας χαρακτήριζα, σίγουρα όμως μπορούμε να σου προσφέρουμε καλή παρέα και άφθονο γέλιο.  Θυμήσου: Με κέφι, μπρίο και χαρά, όλα θα γίνουν πιο καλά.

Ελπίζουμε να σε πείσαμε ότι αξίζει να μπεις στον κόσμο μας και να πάρεις ενεργό μέρος σε αυτόν. Δεν χάνεις τίποτε να δοκιμάσεις. Σε περιμένουμε με μεγάλη μας χαρά.

Υ.Γ: Μια Κυριακή γιορτή και σχόλη, εγώ ο απαισιόδοξος που αργώ λίγο, αλλά έρχομαι, σηκώνομαι  από το κρεβάτι μετά από πολλές προσπάθειες και σε μια κατάσταση ψυχε-Δελή-ας ακόμα, αρχίζω γρήγορα να ετοιμάζομαι γιατί με περιμένουν. Το τηλέφωνο χτυπάει. Το σηκώνω διστακτικά γιατί ξέρω ότι θα με βρίσουν που κλασικά άργησα. «Παρακαλώ», λέω με φωνή εμφανώς αγουροξυπνημένη. «Καλά τώρα ξύπνησες; Μια Από-τα ίδια. Πάντα αργοπορημένος», ακούγεται εκνευρισμένη η φωνή από το ακουστικό. «Σε πέντε λεπτά είμαι εκεί». Φοράω βιαστικά τα ρούχα μου, ρίχνω λίγο νερό στο πρόσωπό μου, μπαίνω στα παπούτσια μου και όπου φύγει-φύγει. Φρο φρο και αρώματα δεν πρόλαβα να τα σκεφτώ ούτε για λόγο. Τρέχω στο δρόμο για να προλάβω να τηρήσω τουλάχιστον την υπόσχεση των 5 λεπτών, και ξαφνικά πετιέται μπροστά μου μια κατάμαυρη γάτα και με κοιτάει μέσα στα μάτια. «Κουνήσου από τη θέση σου», λέω στον εαυτό μου, καθότι προληπτικός. Συνεχίζοντας τον δρόμο μου περνάω από το περίπτερο της γειτονιάς. Μια στάση επιβάλλεται γιατί μετά άντε να προλάβω να βρω την εφημερίδα μου. «Την Spread the news παρακαλώ». Ο περιπτεράς χαμογελαστός με καλημερίζει και ανταποκρίνεται γρήγορα στο αίτημά μου. Θα στεκόμουν στην μέση του πεζοδρομίου, όπως συνηθίζω να κάνω, για να διαβάσω τις αγαπημένες στήλες μου, αλλά σκέφτομαι ότι θα πέσει κράξιμο. «Δεν πειράζει. Αχίλλειος πένα και literature θα περιμένουν για λίγο», λέω από μέσα μου. Βγάζω το κινητό μου από την τσέπη για να πάρω τηλέφωνο τους άλλους να ενημερώσω ότι φτάνω και συνειδητοποιώ ότι υπάρχει μέλι στην οθόνη μου. «Αχ ρε Γιωργάκι θα σε σκοτώσω». Το έχει συνήθειο το μικρό ζιζάνιο, ο αδερφός μου, να κάνει διάφορες σκανταλιές.  Καθώς προχωράω προς την πλατεία όπου είναι και το ραντεβού μου, περνάει από δίπλα μου μια κοπέλα με τα ηχεία του κινητού της στην διαπασών. «Η ένδειξη volume up! Δεν της λέει τίποτα;» αναρωτιέμαι. Γνώριμο το τραγούδι και αρκετά ευχάριστο, άρχισα να το σιγομουρμουρίζω «Just give me a reason, just a little bit’s enough..» Το κινητό στην τσέπη μου δονείται. Σκέφτομαι ότι είναι κάποιο μήνυμα από τα παιδιά στο οποίο μου λένε ότι έχουν κάτσει στο καφέ της πλατείας και το βγάζω βιαστικά. Αντ’ αυτού βλέπω απλά μια ενημέρωση για αναβάθμιση του drawing pad. Με τα πολλά φτάνω τελικά στην πλατεία όπου με περιμένουν 5 τύποι με σταυρωμένα τα χέρια σε στάση αγανάκτησης.

-Κλασικά αργοπορημένος.

-Just sayin’

 

Λίγα γέλια ακολουθούν που σπάνε τον εκνευρισμό και όλοι μαζί ξεκινάμε για τον καφέ.

[Με αφορμή την αναζήτηση νέων συντακτών. Περισσότερες πληροφορίες στο speakinkabout@gmail.com]

 

12746525_1181684371849477_292700313_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s