Ένα ποίημα για τον πόλεμο

Του Κωνσταντίνου Σωτηρέλη

Ο κόσμος, πλέον, μοιάζει με κόλαση. Ζούμε μια ολοκληρωτική εξαθλίωση, ζούμε σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, ακόμη κι αν δηλώνουν δημοκρατικά. Ζούμε σε εποχές όπου αυτοί που μας εξουσιάζουν, οι «άρχοντες» και οι «βασιλιάδες» διχάζουν τον λαό και τον βάζουν να πολεμάει για να βγάλουν κέρδη. Να κερδίσουν από το πετρέλαιο, τον χρυσό, το αέριο, από το αίμα που χύνεται. Ευρώπη, Αμερική και Ρωσσία κινούν τα νήματα, οι υπόλοιποι απλά χορεύουμε στους ρυθμούς μιας τραγελαφικής παράστασης, όπου η κατάληξη όλων είναι ο θάνατος. Είμαστε όλοι δούλοι, καταδικασμένοι. Ζούμε σε εποχές όπου η Αποκάλυψη μοιάζει κοντά. Ή μήπως ήταν πάντοτε έτσι ο κόσμος;

Σαν την λίμνη που καίγεται

Με φωτιά και θειάφι

Μοιάζει το τοπίο

 

Βασιλιάδες και αυτοκράτορες

Μεθάνε με το αίμα

Που άδειασαν οι χρυσές φιάλες

Και μόλυναν νερό και αέρα

 

Δούλοι και φτωχοί

Δεξιά και αριστερά από τον βωμό

Πήραν θέσεις μάχης

 

Δεν ξέρουν γιατί μάχονται

Τους το είπε ο Αετός με τα βέλη

Και ο Ουρανός με τα αστέρια

 

Οι μονάρχες δίνουν το σύνθημα

Και παρακολουθούν τη μάχη

Βάζουνε στοιχήματα

Και μετράν τα κέρδη

 

Η θυσία έχει ήδη αρχίσει

Ο βωμός παίρνει το χρώμα που του ταιριάζει

Κόκκινος…

 

Ψυχές κλαίνε

 πίσω από γκρίζο του ουρανού

όταν βλέπουν από ψηλά

την κόλαση τους

12698909_1181684365182811_802904548_o

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s