Χάπιness

Της Μελίνας Αμανατίδου

Ήθελα να γράψω κάτι για το φάρμακο, για το χάπι. Εδώ και μέρες σκέφτομαι τι να γράψω, αλλά δυσκολεύομαι πολύ.

Σίγουρα δεν είμαι φαρμακοποιός και ακόμη πιο σίγουρα δεν είμαι ιατρός-δεν τα πάω καλά με αυτά τα επαγγέλματα… Συνεπώς, δεν μπορώ να σας προτείνω κάποιο φάρμακο ή κάποια συνταγή «θεραπείας» με επιστημονική ακρίβεια.

Πρέπει όμως, κάτι να γράψω.

Σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω την αγαπημένη μου μέθοδο που χρησιμοποιούσα στην Έκθεση και πάντα με έβγαζε κάπου… καταιγισμός ιδεών. Φάρμακο-χάπι. Ένα σύννεφο δημιουργείται στο μυαλό μου κατευθείαν.

Αρρώστιες, θεραπείες, ναρκωτικά. Η φαρμακοποιός της γειτονιάς μου, που είναι πάλι έγκυος, το φαρμακείο που άνοιξε στο χωριό μου, το υγρό φακών επαφής που πρέπει να αγοράσω. Κάπου στην άκρη του εγκεφάλου, δίπλα στο ένα αφτί, παίζει το τραγούδι της Πάολας «Φάρμακο να σε ξεχάσω…», ενώ από την άλλη πλευρά, δίπλα στο άλλο αφτί, παίζει το τραγούδι του Παπακωνσταντίνου «Με φάρμακα και βιταμίνες…»-μετά από αυτόν τον συνδυασμό τραγουδιών μάλλον χρειάζομαι κάποιο είδος φαρμάκου. Μου έρχονται κι άλλα πολλά τέτοια, λέξεις, τραγούδια, άνθρωποι…

Τι είναι όμως τα φάρμακα; Σύμφωνα με τη Wikipedia πρόκειται για κάθε παρασκεύασμα που  ανακουφίζει, είτε θεραπεύει, από ασθένειες ή πόνους του ανθρώπινου οργανισμού και γενικότερα αποκαθιστά την ανθρώπινη υγεία. Ωραία, καλό ακούγεται. Είναι πάντα έτσι όμως τα πράγματα; Τόσο απλά; Παίρνεις ένα χάπι και όλα καλά;

Γνωρίζω ανθρώπους που δεν είναι καλά με ένα χάπι, ούτε με δύο, ούτε και με παραπάνω. Μία ηθοποιός σε ένα έργο-δεν λέω όνομα, θα την βρείτε αμέσως- έλεγε «Το χάπι για την πίεση στις 10 το πρωί, το χάπι για τα έντερα το βράδυ στις 9». Όλα λύνονται με μια χούφτα από αυτά τα ροζ, γαλάζια, άσπρα, στρόγγυλα, κυλινδρικά, εισπνεόμενα, σιρόπια, με γεύση λεμόνι, φράουλα, πικρίλα, και, και, και; Είναι όλα τα φάρμακα για καλό; Για το καλό του ανθρώπου; Όλα έχουν σκοπό την θεραπεία του ανθρώπινου πόνου; Ή όχι;

Και αφού υπάρχουν τόσα φάρμακα για το καλό της ανθρώπινης υγείας, γιατί δεν βρίσκουμε πουθενά το χάπι της χαράς ή της αγάπης; Το χάπι της ευθυμίας, της ευδαιμονίας, της ευτυχίας; Κι αυτά στην ανθρώπινη υγεία συντελούν, αλλά δεν γνωρίζω κανένα χάπι τέτοιου είδους. Δεν υπάρχουν μάλλον τα ανάλογα βότανα ή δεν γνωρίζουν ακόμα πώς να τα παρασκευάσουν.

Ή μάλλον σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν χρειάζονται τα βότανα, ούτε τα χάπια, ούτε τα φάρμακα, ούτε οι φαρμακοποιοί.

Οι κατάλληλοι άνθρωποι χρειάζονται και θα βρεθεί και η χαρά και η αγάπη και όλα τα λοιπά-σημαντικά. Όλα. Και τότε, θα είσαι υπό την επήρεια του χάπιness.

12695944_1181684358516145_1257338224_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s