Κυριακή, γιορτή και σχόλη Speak.Easy

Τρέξε και ίσως το προλάβεις

Αλλά μισό λεπτό. Η «ώρα» ακόμα δεν τελείωσε. Έχουμε ακόμα χρόνο. Το θέμα είναι να μην το σπαταλήσουμε άδικα. Να ζήσουμε το κάθε μας λεπτό και δευτερόλεπτο.

Της Κυριακής Κοπαράνη

Το βλέπεις στον τοίχο. Το φοράς στο χέρι σου. Είναι ενσωματωμένο στο κινητό σου.

Ρολόι.

Δεν μπορείς να του ξεφύγεις όσο κι αν προσπαθείς. Είναι αδιανόητο.

Οι δείκτες του τρέχουν και τρέχουν και τρέχουν. Σαν και κάτι τους κυνηγάει. Και δεν έχουν σκοπό να σταματήσουν. Από την μία θέλεις να τρέξουν πιο γρήγορα γιατί κάτι περιμένεις ανυπόμονα. Από την άλλη είναι λες και πηγαίνουν τόσο αργά. Βαριούνται να κουνηθούν. Και αυτό το τικ τακ όλη την ώρα.

Το ρολόι χωρίζεται, υποτίθεται για να σε διευκολύνει. Σε ώρες, μισάωρα, τέταρτα, πεντάλεπτα, λεπτά, δευτερόλεπτα. Ήμαρτον!

Αν το καλοσκεφτείς και η ζωή μας κάπως έτσι είναι. Χωρίζεται σε τέταρτα. Κι αυτό δεν ξέρω αν μας διευκολύνει ή μας δυσκολεύει.

Το πρώτο τέταρτο το περνάς σαν μωρό, σαν παιδί. Τρέχεις, παίζεις, δεν σε νοιάζει τίποτα. Χαλαρά και ωραία όλα. Πάντα το πρώτο τέταρτο άλλωστε είναι πάντα πιο εύκολο οποιαδήποτε ώρα. Περνάει γρήγορα.

Στο επόμενο τέταρτο έρχεται η εφηβεία. Παραξενιές, ορμόνες, έρωτες, απογοητεύσεις και εσωτερικές αναζητήσεις σαν αυτές : «Που πάω;», «Ποιος είμαι;», «Τι κάνω στη ζωή μου;». Δύσκολο αυτό το τέταρτο και ολίγον τι ψυχοφθόρο.

Το πιο δύσκολο τέταρτο είναι το τρίτο. Ενήλικας πια, τρέχεις αλλά αυτή την φορά όχι για παιχνίδι. Υποχρεώσεις, δουλειά, οικογένεια. Ταχύτατο. Δεν καταλαβαίνεις πως περνάει. Κουράζεσαι, μέχρι να έρθει το τελευταίο τέταρτο.

Το τέταρτο της ξεκούρασης και της χαλάρωσης και πάλι. Έχεις πάρει σύνταξη (ή και όχι, με τα σημερινά δεδομένα), πηγαίνεις στο καφενείο ή στην γειτόνισσα για καφέ. Θέλεις να ηρεμήσεις και φεύγεις στο χωριό ή πηγαίνεις εκδρομές με το ΚΑΠΗ.

Έχοντας περάσει μια ώρα, μια ζωή, βλέπεις όλα τα καλά  και τα κακά πίσω σου. Κάνεις την ανασκόπηση σου. Έχεις μάθει και έχεις πάθει τόσα πολλά.

Αλλά μισό λεπτό. Η «ώρα» ακόμα δεν τελείωσε. Έχουμε ακόμα χρόνο. Το θέμα είναι να μην τον σπαταλήσουμε άδικα. Να ζήσουμε το κάθε μας λεπτό και δευτερόλεπτο. Η στιγμή σου μπορεί να περιμένει στο τελευταίο τεταρτημόριο του ρολογιού. Ζήσε την ώρα, την μέρα και την ζωή σου μέχρι τότε λοιπόν. Αν όντας ανυπόμονος δεν μπορείς να περιμένεις αυτήν την στιγμή τρέξε και ίσως την προλάβεις. Αν είναι πιο γρήγορη από σένα κάνε μια στάση και όπου είσαι φτιάξε εκείνη την στιγμή. Και φτιάξε την όπως ακριβώς την ήθελες.

12695984_1181684348516146_201348860_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s