Μέλι στην οθόνη σας Speak.Easy

Τι θα φάμε σήμερα;

Το στομάχι σου όχι απλά διαμαρτύρεται, αλλά είναι έτοιμο για επανάσταση, ενώ μέσα στο κεφάλι σου παίζει συνεχώς η σκέψη "τι φαϊ έχουμε; οεο!".

Της Μελίνας Αμανατίδου

-Μαμά!

-Έλα!

-Πεινάω, τι θα φάμε;, τι φαγητό έχει;, τι θα μαγειρέψεις;, τι μαγείρεψες;, θα φάμε τίποτα;

-Ρε μαμά!!! Πάλι αυτό το φαγητό θα φάμε;! ή -Μπράβο ρε μαμά! Επιτέλους και ένα κανονικό φαγητό!

 

  Μαμά και φαγητό. Δύο λέξεις, που συνδέονται τόσο στενά μεταξύ τους- και τις αγαπάμε και τις δύο σίγουρα.

  Μαμαδίστικο φαγητό, λοιπόν, ή και γιαγιαδίστικο – για τους τυχερούς, γιατί της γιαγιάς το φαγητό είναι πάντα νοστιμότερο. Πόση αξία μέσα σε μία κατσαρόλα; Μέσα σε ένα τελευταίο πιάτο; Πολύ. Για εμένα, πάρα πολύ.

  Επιστρέφεις στο σπίτι – αν δεν έχεις «χτυπήσει» κανένα βρώμικο από το κέντρο –   με τόση λαχτάρα για το φαγητό που σε περιμένει. Η κατάσταση δεν είναι μόνο λαχτάρας, αλλά και εκτάκτου ανάγκης, θα έλεγα, καθώς έχεις ξυπνήσει από τις εφτά το πρωί και έχεις πιεί τουλάχιστον δύο καφέδες, ενώ τώρα είναι ήδη τρεις παρά είκοσι. Το στομάχι σου όχι απλά διαμαρτύρεται, αλλά είναι έτοιμο για επανάσταση, ενώ μέσα στο κεφάλι σου παίζει συνεχώς η σκέψη «τι φαϊ έχουμε; οεο!».

  Ρε μαμά!!! Πάλι αυτό το φαγητό θα φάμε;!

  Είναι Δευτέρα, Τετάρτη μπορεί και Παρασκευή. Είσαι μέσα στο λεωφορείο και γίνεται χαμός-είναι τρεις, ώρα αιχμής. Σκέφτεσαι τι φαγητό σε περιμένει. Αυτές είναι οι ημέρες που αφιερώνονται συνήθως στα λατρεμένα όσπρια ή σε κανένα όρυζο – σπανακόρυζο, λαχανόρυζο, πρασόρυζο, ντοματόρυζο. Ωωωχ, αυτά απλώς δεν θέλεις να τα σκέφτεσαι.

  Κι ενώ λες «ρεεε μαμααά, τι είναι αυτό;» με την γνωστή φάτσα απέχθειας, ξεκινά η καθιερωμένη συζήτηση την ώρα της πρώτης κουταλιάς ή πιρουνιάς.

-Μαμά, δεν το τρώω! -Θα το φας! Να δω τι θα μαγειρεύεις τον άνδρα σου!-Θα βρω έναν που δεν τα τρώει. Αν είσαι κορίτσι. Κι αν είσαι αγόρι το έργο παίζει κανονικά. -Να δω τι θα λες τη γυναίκα σου, όταν θα τα μαγειρεύει αυτά. Θα στα κάνει η πεθερά σου και θα λες δεν τα τρώω; Θα λέει καλά αυτοί τι έτρωγαν στο σπίτι τους;

  Ευτυχώς, δεν είναι όλες οι ημέρες της εβδομάδας Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή. Όσπρια, όρυζα και πρασινάδες.

  Μπράβο ρε μαμά! Επιτέλους και ένα κανονικό φαγητό!

  Είναι Τρίτη, Πέμπτη,  μπορεί και Σάββατο, σίγουρα Κυριακή. Δεν καταλαβαίνω γιατί, αλλά αυτές τις ημέρες παίζει κάτι καλό στην κατσαρόλα και κάτι ακόμα καλύτερο στο ταψί. Ναι, μιλάω για μακαρονάδες, παστίτσια, κοκκινιστά, κότες, κρεατικά κι ό, τι άλλο συναρπάζει τον ουρανίσκο του καθενός. Όλα αυτά μαγειρεύονται αυτές τις μέρες και είτε σε κάνουν ευτυχισμένο από το πρωί πριν φύγεις για μάθημα ή για δουλειά- γιατί η ανακοίνωση γίνεται όλο καμάρι από την μητέρα σου- είτε σε κάνουν ευτυχισμένο τη στιγμή που μπαίνεις στην πολυκατοικία σου επιστρέφοντας και λες «Θεέ μου, κάνε αυτή η μυρωδιά να βγαίνει από το σπίτι μου!»- αυτό δεν σας υπογράφω ότι πετυχαίνει πάντα, γιατί η μυρωδιά από τις λεμονάτες μπριζολίτσες μπορεί να βγαίνει από το σπίτι του γείτονα.

  Δυστυχώς, δεν είναι όλες οι ημέρες της εβδομάδας Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο. Κρέας, ψάρια και μακαρονάδες.

  Ένα είναι το μόνο σίγουρο… Ότι αυτό το φαγητό έχει και θα έχει πάντα αξία είτε μέσα στο τάπερ, είτε με την καθιερωμένη συζήτηση, είτε σημερινό, είτε χθεσινό… Ότι αυτό το φαγητό της μαμάς, είναι της μαμάς.

12695944_1181684358516145_1257338224_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s