Μονόχρωμα δειλινά

Λευκά χαρτιά

Περιμένουν να αλλάξουν όψη.

Οι σκέψεις σου όμως πολύχρωμες,

Αδυνατώ να τις συλλάβω.

Κενό∙

Τι χρώμα να ‘χει άραγε;

Κι αν τα χαρτιά ήταν ουρανός

Θα είχαν καεί στο πορφυρό δειλινό,

Αν οι σκέψεις σου ήταν σύννεφα

Θα τις έδιωχνε το φως.

Έμενε πάντα το βαθύ σου βλέμμα.

Λάτρευες την ώρα τούτη.

Τα χρώματα μπερδεύονταν και γίνονταν ένα

Κι εγώ αναπνέω Εσένα.

Λευκά χαρτιά

Περιμένουν να αλλάξουν όψη.

Οι σκέψεις σου όμως πολύχρωμες,

Αδυνατώ να τις συλλάβω.

Κενό∙

Τι χρώμα να ‘χει άραγε;

Κι αν τα χαρτιά ήταν ουρανός

Θα είχαν καεί στο πορφυρό δειλινό,

Αν οι σκέψεις σου ήταν σύννεφα

Θα τις έδιωχνε το φως.

Έμενε πάντα το βαθύ σου βλέμμα.

Λάτρευες την ώρα τούτη.

Τα χρώματα μπερδεύονταν και γίνονταν ένα

Κι εγώ αναπνέω Εσένα.

12736240_1189788567705724_1254759161_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s