Μεταξύ πραγματικότητας και υποσυνείδητου

Της Ντίας Κουκ

-Νομίζω το έχω ξαναδεί.

-Είσαι σίγουρη; Ναι, το ξέρω, το νιώθω, το μυρίζω, το βλέπω. Είμαι σίγουρη.

-Εγώ γιατί νομίζω ότι κάνεις λάθος; Ξέρεις τι είναι αυτό που νιώθεις;

-Νομίζω το λένε déjà vu, έτσι δεν είναι; Το έχω νιώσει πολλές φορές. Ήμουν με τα παιδιά χθες και ήμουν σίγουρη ότι ήμουν πάλι εκεί μαζί τους και ήξερα τι θα πουν, ήξερα τι θα δω.

-Αυτό που νομίζεις ότι λες είναι, déjà vu και σημαίνει αυτό που λες, “το έχω ξαναδεί”. Σήμερα έχουν γίνει αρκετές νέες έρευνες για το συναίσθημα αυτό. Λένε ότι χωρίζεται σε τρία είδη, το déjà vécu, το οποίο έχει σχέση με την όραση, πως νομίζεις ότι το έχεις ξαναδεί. Τα πράγματα, για το επόμενο, περιπλέκονται και αφορούν τα συναισθήματα, που είναι λίγο πιο άυλα, είναι τοdéjà senti. Το τελευταίο είδος, το οποίο, δεν πρέπει να το έχεις νιώσει, είναι το déjà visité”, είναι αυτό που, όπως λέει και το όνομα, είναι όταν νιώθεις ότι έχεις επισκεφτεί ξανά το μέρος, όπου βρίσκεσαι.

-Είμαι σίγουρη ότι έχω σίγουρη ότι έχω νιώσει το πρώτο. Είναι φορές που ξέρω ότι έχω βρεθεί ξανά στο μέρος που κάθομαι για καφέ, πάω βόλτα. Μερικές φορές, νιώθω ότι το έχω δει και σε κάποιο όνειρο αυτό που μόλις ανακάλεσε το μυαλό μου. Εκείνα τα δευτερόλεπτα που συμβαίνει, αισθάνομαι χαμένη, σαν το μυαλό μου να σταματάει και να μου πετάει μια σκηνή που έχω βρεθεί ξανά. Δε μπορώ, όμως να θυμηθώ πότε έχει γίνει ξανά αυτό που βλέπω, αισθάνομαι, επισκέπτομαι. Είναι πολύ παράξενο.

-Είναι, πράγματι, πολύ παράξενο, το έχω νιώσει και εγώ πολλές φορές και έψαξα να βρω μία λογική στο παράξενο. Ο Freud εξήγησε ότι, στο παρελθόν είχες ζήσει κάποια ανεπιθύμητη ή τραυματική εμπειρία, και ως τέτοια, την απώθησες από το νου σου και το μυαλό σου την έθαψε βαθιά, για να μην τη θυμάσαι και νιώσεις ό,τι ένιωσες και τότε. Το μυαλό, όμως, δεν ξεχνά και όταν υπάρξει ένα παρόμοιο ερέθισμα, όπως μία μυρωδιά, ένα άγγιγμα ή ένας ήχος, ανοίγει η κρύπτη με τις παλιές, ξεχασμένες μνήμες και με αυτό τον τρόπο σε κάνει να το θυμηθείς.

-Και πως είναι δυνατόν να ξεχάσω ότι έγινε κάτι τόσο τρομαχτικό; Το καταλαβαίνω ότι μπορεί να ένιωθα πολύ άσχημα με αυτό, αλλά πιστεύω θα το θυμόμουν. Μήπως γνωρίζεις κάτι άλλο για αυτό; Γιατί μου είναι δύσκολο να ενστερνιστώ μία άποψη που δεν πιστεύω.

-Ναι, λοιπόν, το άλλο ενδεχόμενο, είναι, ίσως, πιο πιθανό στη σημερινή εποχή. Πόσες φορές μιλάς στο τηλέφωνο και περπατάς ή βρίσκεσαι σε αυτοκίνητο, είμαι σίγουρη πολλές. Το μυαλό “βλέπει” αυτές τις εικόνες, αλλά δεν τις αποτυπώνει κάπου, σαν να κοιτάς κάτι παθητικά. Όταν εσύ αρχίσεις να επικεντρώνεσαι σε αυτό που βλέπεις, ξέρεις ότι δεν το έχεις ξαναδεί και όμως μοιάζει οικείο, déjà vu. Η εκδοχή αυτή προτείνει το αυτονόητο, ότι όντως έχεις δει αυτό που νομίζεις, όμως επειδή ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι δεν αρκεί, το προσπερνάς και όταν θέλεις εσύ να επικεντρωθείς σε αυτό νομίζεις ότι βιώνεις déjà vu. Χαζό!

(Υ.Γ. Έχουμε, πολλές φορές το μήνα, αυτό το συναίσθημα ότι το έχουμε ξαναζήσει, μερικοί το αποκαλούν ντελίριο, όνειρο, εικόνες από άλλη ζωή, τρίτο μάτι, πολλά. Εσύ τι αισθάνεσαι;)

12421534_1213185082032739_2084781215_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s