Ο άγνωστος λέσ-χ-η

Της Μελίνας Αμανατίδου

Βασικό σημείο συναντήσεων και γνωριμιών για ένα φοιτητή και μία φοιτήτρια -εκτός από τον πολυαγαπημένο μου Ο.Α.Σ.Θ.- είναι αναμφισβήτητα η Λέσχη. Είναι το μέρος όπου θα συναντήσεις κάθε καρυδιάς «πανεπιστημιακό» καρύδι. Άτομα από όλες τις σχολές, από όλα τα τμήματα, από Erasmus, από μεταπτυχιακά, από, από.

Είναι λοιπόν Πέμπτη και έχεις τέσσερις επιλογές : χοιρινή μπριζόλα με πατάτες, κοτόπουλο λεμονάτο, μπιφτέκι με ρύζι, μπάμιες. Περιμένεις στην ουρά- τύπου ΙΚΑ, το νούμερο λείπει μόνο -παίρνεις δίσκο, παίρνεις μαχαιροπίρουνα, παίρνεις σαλάτα ή γιαουρτοσκόρδιον, παίρνεις ακτινίδιο και… ξεκινά η αναζήτηση θέσης και τραπεζιού.

Στα δεξιά, βλέπεις να κάθονται τα fitness boys- ή αλλιώς τεφατζίδες. Έχουν απλώσει σάκους, μπουφάν, τάπερ με τα δικά τους πρωτεϊνικά και καθαρίζουν τα ακτινίδια με τα κιλά, διότι είναι και αθλητές τα παιδιά.

Λίγο παραδίπλα, κάθονται μια παρέα κοριτσιών που γελάνε, χαχανίζουν, σχολιάζουν, κοροϊδεύουν, θυμούνται τα παιδικά τους χρόνια, παίζουν στα κινητά, κτλ, κτλ. Κοινώς το έχουν δει ταβέρνα και κάθονται με τις ώρες, ασχέτως με τον χαμό που γίνεται τριγύρω τους.

Σε ένα τραπέζι, μπροστά από τον ψύκτη, κάθονται οι ερασμίτες. Φαίνονται ότι είναι ερασμίτες, διότι μιλούν χαμηλόφωνα στα αγγλικά ή στην γλώσσα τους, είναι αρκετά διακριτικοί και τρώνε με τόση ηρεμία. Είναι οι μόνοι ήσυχοι ανάμεσα σε όλους τους υπόλοιπους φωνακλάδες ελληνάρες φοιτητές.

Περπατάς λίγο παρακάτω, προς τα παράθυρα και συνεχίζεις να ψάχνεις. Εκεί κάθονται κάποιοι «περιθωριοποιημένοι» μαλλιάδες. Είναι μία κλίκα διαφορετική. Έχουν δίπλα τους τις κιθάρες τους και φοράνε όλοι μαύρα. Στην παρέα σκάει μύτη κι ένας τζιβάτος με μπάμιες- μάλλον είναι vegan.

Περπατάς προς τα αριστερά και εκεί ανάμεσα στον χαμό είναι ένα άδειο τραπέζι. Ή μάλλον, σχεδόν άδειο. Είναι ο τύπος με τα ακουστικά, που κάθεται στην άκρη του τραπεζιού μόνο, δεν κοιτάει δεξιά ή αριστερά και τηρεί, με λίγα λόγια, αυτό που μας έμαθαν οι γιαγιάδες μας : «όταν τρώμε, δεν μιλάμε και το φαγητό κοιτάμε»- όχι, μπράβο του!

Κάτσε εκεί. Κάτσε όπου βρεις. Θα δώσεις λεμόνι, θα ζητήσεις αλάτι, θα σου πάρουν το ξύδι. Αν ρίξεις και κανένα πιάτο, θα σε χειροκροτήσουν όλοι με ενθουσιασμό. Τόσοι άγνωστοι (χ) μέσα σε μια λέσχη.

12695944_1181684358516145_1257338224_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s