Εντός Speak.Easy

Art you lost?

Είναι λάθος γιατί δεν συνειδητοποιούμε πως οτιδήποτε έχει σχέση με αυτό που ονομάζουμε τέχνη βρίσκεται μέσα μας, δίπλα μας, μπροστά μας πριν μπει στην βιτρίνα που κάποιοι σκόπιμα δημιούργησαν. Κρύβεται στα απλά μα ταυτόχρονα πολύπλοκα του είναι μας, στα ασήμαντα-σημαντικά της ύπαρξης μας.

Του Σπυράγγελου Κουτρουβέλη

Τι είναι άραγε τέχνη; Γιατί τόσες αράδες άνθρωποι χάνονται σ’ αυτήν, την
εξυμνούν, βυθίζονται στα μονοπάτια της, εθίζονται από τις διεξόδους της, ερωτεύονται
τον έρωτα της;

Η τέχνη θα μπορούσαμε να πούμε είναι το “ευ” πριν το “ζην”, το “αν” στο αντέχω.
Αποτελεί τις χορδές εκείνες τις ταξιδιάρικες, τις ελπιδοφόρες που θα ακούσεις από τον
πλανόδιο μουσικό στη γωνιά της Ροτόντας ή στο τέρμα της Ερμού και θα σε γυρίσει
πίσω στου μυαλού σου τα σεκλέτια. Στο ασυνείδητο που χρόνια έψαχνες μα δεν
μπορούσες ποτέ να βρεις. Και για όλα αυτά αρκεί μια στιγμή. Ναι καλά άκουσες, αυτή η
φευγαλέα στιγμή.

Συνήθως όμως την συνδέουμε με μουσεία, εκθέσεις, δυσνόητα βιβλία κλασσικής λογοτεχνίας, αναγεννησιακά γλυπτά, πανάκριβους πίνακες. Διαλέγουμε να την βάλουμε σε μία απρόσιτη και πανάκριβη βιτρίνα, του κάτι άλλου, έξω και πέρα από μας, και είναι λάθος. Είναι λάθος γιατί δεν συνειδητοποιούμε πως οτιδήποτε έχει σχέση με αυτό που ονομάζουμε τέχνη βρίσκεται μέσα μας, δίπλα μας, μπροστά μας πριν μπει στην βιτρίνα που κάποιοι σκόπιμα δημιούργησαν. Κρύβεται στα απλά μα ταυτόχρονα πολύπλοκα του είναι μας, στα ασήμαντα-σημαντικά της ύπαρξης μας.

Πως ξεκινά; από ένα δάκρυ που σιγά σιγά στεγνώνει στο πρόσωπο και αφήνει το νωπό
σημάδι του. Και όταν κάποια στιγμή σταματήσει πλέον να εξατμίζεται και δεν είναι πια διακριτό, πηγαίνεις να κοιταχτείς στο καθρέπτη σου και το βλέπεις ακόμα.
Πες μου…
-“το βλέπεις ακόμα;” ρωτώ
-“νομίζω πως ναι…” απαντάς
Αυτό είναι τέχνη. Ένα δάκρυ. Ένα δάκρυ όμως που συμπλέει με το προοίμιο και παράλληλα με το κύκνειο άσμα της. Όμως εδώ θα προκύψουν δυο ερωτήματα. Είναι εν τέλει για όλους ή μόνο για κάποιους δήθεν ευαίσθητους, κουλτουριάρηδες και ρομαντικούς; και δεύτερον πόσο διαρκεί; η τέχνη πεθαίνει; Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τονίσω πως κανείς μας δεν διαλέγει πότε και αν θα
βυθιστεί στα πελάγη της… απλά οι περισσότεροι αγκομαχούμε να κολυμπήσουμε στην
επιφάνεια της πιστεύοντας πως βλέπουμε τον βυθό της.

Παρόλ’ αυτά όμως ακόμα κι έτσι (ακόμα κι αν διατηρούμε αυτή την “ψευδαίσθηση”) της
ψιθυρίζουμε στο αυτί όλα εκείνα τα οποία ψάχναμε για χρόνια κάποιον να τ’ακούσει.
Τις σκέψεις που φοβόμασταν να πούμε δυνατά, τις ανησυχίες που μας τρόμαζαν, τις
αγάπες που μας πρόδωσαν, τους έρωτες που μας σταύρωσαν,τις ατέλειωτες και
ασάλευτες σιωπές μας, τις αξημέρωτες νύχτες μας.

Μα καλά τι είναι η τέχνη; Κάτι εφάμιλλο του jukebox με την μόνη διαφορά ότι αντί να
βάζεις μια δραχμή και να ακούς ένα κομμάτι, τις λες τα εσώψυχα σου; Και εκτός αυτού…
μόνο για πίκρες μιλάει; Όχι. Όμως έτσι αρχίζει. Ξεκινάει από την ανάγκη μας για έκφραση πρώτα από όλα και μετά για δημιουργία. Και την εκτιμάς μόνον έχοντας χάσει τα πάντα ή ένα μέρος τους…
γιατί μόνο υπό τέτοιες συνθήκες θα έρθει η λύτρωση που καρτερούσες.. Άλλωστε τα μάτια του πνιγμένου φοβούνται την βροχή; Όχι. Αφού η καρδιά του πλέον έχει μουλιάσει.Έτσι και η τέχνη. Βροχή είναι. Ατέρμονη και διεισδυτική.

Κάπου εδώ θα αναρωτηθείς, πόσο κρατάει αυτή η πολυπόθητη τέχνη; Μέρες, μήνες, χρόνια, αιώνες;
Κρατάει τόσο ώστε να δώσει στη ζωή μας σχήμα και πεθαίνει από την στιγμή που θα
πάψεις να την χρειάζεσαι…ΠΟΤΕ. Η τέχνη βρίσκεται εκεί που αρχίζει η ζωή και τελειώνει ο θάνατος. Είναι το βαρκάκι που θα σε μεταφέρει από τον Αχέροντα πίσω στη γη. Και τι θα δώσεις ως αντάλλαγμα; Τίποτα σημαντικό…την ψυχή σου. Τι θα σου δώσει πίσω;την χαμένη σου πνοή.
Γι’ αυτό λοιπόν…κάθε φορά που σε ρωτάνε:
-“Art you lost?”
-“Forever and always” να απαντάς.

Γιατί στο κάτω κάτω και η ζωή τέχνη είναι με την μόνη διαφορά πως στη ζωή
αναγκάζεσαι να ζεις ένα όνειρο μέσα στην πραγματικότητα που σου επέβαλαν, ενώ στην
τέχνη επιλέγεις να ζεις την πραγματικότητα μέσα στο αιώνιο όνειρο που εσύ και μόνο
έπλασες.

12899998_1217761601575087_1052535088_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s