Μπες στα παπούτσια μου Speak.Easy

Ημιδιαφανείς

Η μυρωδιά σου στο χώρο ξεγελάει την απουσία σου και λεηλατεί κάθε τελευταία ελπίδα διαφυγής της, η αδιάβροχη, από σταγόνες θλίψης που τρέχουν κάθε τόσο από τα τιρκουάζ μάτια της, αισιοδοξία της, γίνεται τώρα υποχείριο της χαρακτηριστικής οσμής του δέρματος σου που θα προκαλούσε ρίγος ακόμη και σε κάποιο αδιάφορο επισκέπτη της σειράς.

Της Μαρίας Χατζηκαλλία

Με όλα αυτά και με εκείνα μη φανταστεί κανείς ότι η κοπέλα έφυγε από έλλειψη αγάπης ή από ένδειξη δειλίας ή φόβου. Αυτή ήθελε τα πάντα από εσένα. Ερήμωσες την καρδιά, το μυαλό της και οτιδήποτε στερεό στο δωμάτιο της.Το βραχιόλι που της είχες αγοράσει στα γενέθλια της ήταν προσεκτικά τοποθετημένο επάνω στο κομοδίνο στερημένο από τον καρπό της. Ένα μπουκάλι κρασί ήταν ακουμπισμένο πάνω στο γραφείο της και ξεθύμανε περασμένη ευτυχία μέρα με τη μέρα. Η κουβέρτα άτσαλα ριγμένη επάνω στο κρεβάτι εκτελούσε απρόθυμα τη δουλειά της. Το κουρασμένο της κορμί έβρισκε καταφύγιο κάτω από το σκέπασμα της που ακόρεστα εκτελούσε απροθύμως πλέον το καθήκον του. Το φως λιγοστό συνήθως στο δωμάτιο της. Οι λάμπες του δρόμου ήταν κομματάκι λυτρωτικές και άξιες θαυμασμού που με τρομερή επιτυχία πλημμύριζαν με συγκρατημένη φωταψία το δωμάτιο της. Ένα ζευγάρι χέρια με περίγραμμα επιμελώς λεπτεπίλεπτο, μια κορμοστασιά που μάλλον θα περνούσε απαρατήρητη χάριζαν ένα κύμα ζωής στο δωμάτιο. Ο απρόθυμος χτύπος της καρδιάς της πάλλονταν ρυθμικά προκαλώντας μία κατά τα άλλα ενοχλητική φασαρία, η οποία διαβρώνονταν από την γενικότερα αδιέξοδη και ακατάπαυστη ησυχία.  Μια στοίβα από βιβλία διακοσμεί το ξύλινο πάτωμα και ανάμεσά τους στριμωγμένα βρίσκονται κάτι ξεχαρβαλωμένα όνειρα τα οποία πλέον συμβιβάζονται απρόθυμα στην παλαιική σκόνη, που βρωμάει παρακμή και ξεθυμασμένη αισιοδοξία. Ένα ματσάκι χαρτονομίσματα, μερικά πλαστικά λουλούδια και μια τουλίπα ξεραμένη και επιμελώς μαδημένη, το ρολόι της σταματημένο εδώ και καιρό στις έξι και εφτά, λιγάκι σκουριασμένο με μια χλωμή θαμπάδα στο ατσάλινο λουράκι του, ένα τασάκι με αποτσίγαρα σου, ένα λεξικό ελληνοιταλικών. Το τετράδιο με τα πολύχρωμα λουλούδια που της αγόρασες από τη Βερόνα χρωματίζεται πλέον με άκομψες λέξεις, τοποθετημένες επιμελώς σε σειρές δίχως συνοχή, ανάμεσα στις παράλογες και επιδεικτικές ζωγραφισμένες καρικατούρες σου και όλα αυτά υπό την κρούση μίας μάλλον κάπως εύθυμης μουσικής συνοδείας.  Μέσα στο συρτάρι υπάρχει ακόμη εκείνο το χαρτάκι με τις πόλεις που θα πήγαινες μαζί της. Οι πόλεις έγιναν πλέον προορισμοί αιωρούμενων αναμνήσεων που συχνά πάλλονταν ωσάν στερεή ύλη και κατασπάραζαν την υπόσταση της, η οποία είχε οριοθετηθεί από τις επιμελώς ατημέλητες γραμμές της επιφάνειας του δέρματος της. Η μυρωδιά σου στο χώρο ξεγελάει την απουσία σου και λεηλατεί κάθε τελευταία ελπίδα διαφυγής της, η αδιάβροχη, από σταγόνες θλίψης που τρέχουν κάθε τόσο από τα τιρκουάζ μάτια της, αισιοδοξία της, γίνεται τώρα υποχείριο της χαρακτηριστικής οσμής του δέρματος σου που θα προκαλούσε ρίγος ακόμη και σε κάποιο αδιάφορο επισκέπτη της σειράς.

[από την άλλη ήταν αυτή που σε άφησε

εξ αρχής

αυτή η ευάλωτη

είχε φύγει

από υπερβολική αγάπη

έφυγε

έτσι νομίζω]

ws

12746562_1181684331849481_1553688928_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s