Φοιτήτρια Vs Καυστήρας

Της Χρύσας Καψάλη

Ευτυχώς ο τεχνικός σηκώνει το τηλέφωνο στο δεύτερο χτύπημα.

Ξεκινάω την περιγραφή του προβλήματος, φαίνεται να καταλαβαίνει πολύ καλά τι εννοώ. Μου ανεβαίνει κάπως το ηθικό, δε θα άντεχα 4η μέρα χωρίς φυσικό αέριο μέσα στο χειμώνα.

«Δεν χρειάζεται καν να έρθω από κει, μπορώ να σου δώσω οδηγίες να το φτιάξεις μόνη σου. Πήγαινε στον καυστήρα» Δεν περίμενα να είναι τόσο εύκολο! «Γύρισε το καπάκι μέχρι να φτάσει ο μετρητής στο 1.5.».

Σε αυτή τη φάση αμφισβητώ όλη τη προσπάθεια που είχα κάνει εκείνη τη μια φορά στο γυμναστήριο πριν 4 μήνες. Δε γυρνούσε με τίποτα!

Αφήνω το τηλέφωνο κάτω να προσπαθήσω καλύτερα. Δεν κουνιέται το άτιμο!

«Γίνεται να μου δώσετε και τις υπόλοιπες οδηγίες και να φωνάξω κάποιον να με βοηθήσει;» «Μα είναι πάρα πολύ εύκολο!» Αν γελάει, το κάνει με μέγιστη διακριτικότητα. Το εκτιμώ. Παίρνω τις οδηγίες και το κλείνουμε.

Έρχεται ο Οδυσσέας, αλλά αποδεικνύεται ότι είναι το ίδιο, αν όχι περισσότερο λαπάς από μένα. «Είναι χαλασμένο, δε γυρίζει, επίσης δε φταίμε εμείς, γλιστράει.». Καμία αυτογνωσία το παιδί, εγώ τουλάχιστον αναγνωρίζω την ανικανότητά μου. «Χρειαζόμαστε κάτι σε πένσα για να το πιάνουμε καλύτερα. Θα πήγαινα σε ένα φίλο μου για καφέ, έλα κι εσύ να πάρεις τη πένσα, σίγουρα έχει εργαλεία.».

Η πένσα αποδεικνύεται ότι είναι ένα τεράστιο γαλλικό κλειδί. Γυρνάω στο σπίτι με το γαλλικό κλειδί στον ώμο, αποφασισμένη να νικήσω στη μάχη με τον καυστήρα. Τρομάζω του θανατά τον διαχειριστή μπαίνοντας, κουνώντας το γαλλικό κλειδί με θανατηφόρο βλέμμα. Μετά απ’αυτό δεν τολμάει να ζητήσει τα κοινόχρηστα. Τέλεια! Μήπως να το κρατήσω;

Φτάνω στον καυστήρα, και προσπαθώ με όλη μου τη δύναμη με το κλειδί. Ξαφνικά ακούω ένα τικ τοκ τοκ. Γυρνάω το κεφάλι μου τρέμοντας για το τι θα αντικρίσω. Έχει πέσει το ηλίθιο καπάκι απ το μπαλκόνι!

Σε κατάσταση απελπισίας παίρνω ένα φακό και κατεβαίνω να ψάξω στους υπονόμους. Προσπερνάω με φρίκη μια γάτα που κατακρεουργούσε ένα ποντίκι και το βρίσκω ευτυχώς σε μια γωνιά.

Ανεβαίνω πάλι πάνω, ξαναβάζω το καπάκι, σκουπίζω τα δάκρυά μου και αποθηκεύω το τηλέφωνο του τεχνικού στο speed dial.

12421816_1189791367705444_1682800488_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s