Λιωμένο κερί

Της Ζωής Καρανάσιου

Το φως σου τρεμοσβήνει

Περιμένω πως θα σβήσει,

Πως θα χαθεί η σκιά σου.

Πώς θα ζωγραφίζω;

Αδειανοί τοίχοι με βαραίνουν

Τα τσιγάρα έχασαν τη γεύση σου

Και το ποτό μου στέγνωσε.

Το άρωμα σου απαλό να φωτίζει τη θαμπή νύχτα μου∙

Έχει μείνει κάτι από σένα

Κάτι μικρό που με συντροφεύει στη συνεχή φωτιά μου.

Η φλόγα ζωντανεύει τη μορφή σου

Πρόσωπο καθάριο να καίγεται

Και η στάχτη του με ζεσταίνει.

Η ζωγραφιά στον τοίχο ξεθώριασε,

Σαν το κερί που όλο και λιώνει.

Εγώ θα ζωγραφίσω πάλι∙

Μέσα από τη στάχτη σου.

12736240_1189788567705724_1254759161_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s