αστικοί κήποι

Της Μαρίας Χατζηκαλλία

Και κάπως έτσι λουλουδίσαμε το άστυ.

Τις μέρες που περάσανε ο χρόνος κύλισε σε τόνους αντάτζιο και η καθημερινότητα ξεδιπλώνονταν ωσάν καρέ βινιέτας.

Πάνε μέρες από την τελευταία φορά που σε είδα.

Μα από την άλλη μπορεί να βλέπω  εσένα στο κάθετι μικρό

ή ακόμη

μπορεί

να βλέπω το κάθετι μικρό χάρη σε εσένα.

Κοίτα που πάλι νύχτωσε.

Κοίτα που πάλι ήρθε η ώρα να μας τα συγχωρήσω.

Αυτά τα μικρά τα μεγάλα, τα δικά σου,

τα δικά μου.

Μπας και αύριο καταφέρω επιτέλους να μας πλάσσω, εν ολίγοις,

μια κάποια τελεία.

Μία κάποια τέλεια τελεία.

Και λουλουδίσουμε και μεις.

Μέσα στο αστικό τοπίο.

 

Πράγμα μάταιο.

Αφού δεν υπάρχουν κήποι.

 

[Πάλι αύριο θα προσπαθήσω

τουλάχιστον

*και που ξέρεις

ίσως τελικά να φυτρώνουν χρυσάνθεμα στα πεζοδρόμια

ίσως τελικά να λουλουδίσουμε το άστυ*

το άστυ

και τα εντός μας]

ws

12746562_1181684331849481_1553688928_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s