Εγώ ο απαισιόδοξος Speak.Easy

Ζήτημα οπτικής γωνίας

[εμείς &  οι άλλοι]

Του Γιώργου Γιαννώτα

Λένε πως όλα είναι ζήτημα οπτικής γωνίας και πως είναι δική σου επιλογή ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα, αν για παράδειγμα θελήσεις να δεις το ποτήρι ως μισογεμάτο ή μισοάδειο!

Τι συμβαίνει ωστόσο όταν είσαι ο μοναδικός που βλέπει μισογεμάτο το ποτήρι σε έναν κόσμο που όλοι το βλέπουν σχεδόν άδειο;

Αλλάζεις οπτική γωνία;

Και πόσες άραγε είναι οι οπτικές γωνίες σύμφωνα με τις οποίες μπορούμε να δούμε το ποτήρι; Είναι μόνο μισογεμάτο ή μισοάδειο; Κάτι ενδιάμεσο, δεν υπάρχει;

Πόσες είναι άραγε οι οπτικές γωνίες με τις οποίες μπορούμε να εξετάσουμε μια ανθρώπινη ιστορία;

Υπάρχει άραγε σωστή οπτική γωνία για την ιστορία  (μας);

 

*Οπτική γωνία νούμερο ένα.

Αυτόπτες μάρτυρες ή με πιο απλά λόγια, φίλοι!

Πόσα έχουν τραβήξει αυτοί οι φίλοι περνώντας ατέλειωτες ώρες να μας ακούν να τους αναλύουμε τα πάντα ξανά και ξανά και να ζητάμε την άποψη τους, ενώ στην πραγματικότητα πότε δεν την λαμβάναμε υπόψιν μας!

Μπορούν να σου διηγηθούν με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες το κάθε λεπτό αυτής της ιστορίας. Διηγήσεις που ωστόσο διαφέρουν μεταξύ τους!Βλέπεις από άλλοι οπτική γωνία  διηγούνται τα πράγματα οι δικοί μου και από άλλη οι δικές σου! Πάντα όμως θα τους ξεφεύγει κάτι. Αυτό το κάτι που παραλείψαμε εμείς να αναφέρουμε, επίτηδες! Αυτό που κρατήσαμε αποκλειστικά για εμάς….Τους πρωταγωνιστές

*Οπτική γωνία νούμερο δύο.

Η δικιά μας οπτική γωνία.

Ξέρουμε τι έχει συμβεί καλύτερα από τον καθένα, και όμως μιλάμε για αυτό λιγότερο από τον οποιονδήποτε. Δεν θέλουμε.

Βλέπεις όταν μιλάς για κάτι συνέχεια, είναι σαν να το ευτελίζεις…Σαν να ευτελίζεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Υπάρχουν πράγματα που δεν τα μοιραστήκαμε ποτέ με τρίτους, πράγματα ανάμεσα στα δύο κεντρικά πρόσωπα!

Τι γίνεται ωστόσο με τις δικές μας οπτικές γωνίες; Είναι ίδιες; Είναι ποτέ δυνατόν δύο άνθρωποι που βιώνουν τις ίδιες καταστάσεις να βλέπουν τα πράγματα από άλλες σκοπιές;

Και όμως είναι

Και αν με ρωτάς αυτό ήταν το ωραίο στην ιστορία.Αυτές οι διαφορετικές οπτικές γωνιές, ο διαφορετικός τρόπος που αντιλαμβανόμασταν τα πράγματα!

Δεν με ενδιαφέρει πλέον να μιλήσω με απλούς μάρτυρες για την ιστορία…Αρνούμαι πεισματικά.

Θεωρώ πως όσο μεγαλώνω δεν με απασχολεί το πώς βλέπουν οι γύρω μου τα πράγματα ,αλλά εγώ.

Εγώ και η Κεντρική ηρωίδα.

Αυτή η ηρωίδα που σαν μικρό παιδάκι αρνιόταν να δει το ποτήρι ως μισοάδειο και θύμωνε με όποιον της έλεγε το αντίθετο.Το κεντρικό αυτό πρόσωπο που έτσι ξαφνικά ως άλλος ένας απλός αυτόπτης μάρτυρας αποφάσισε να αδειάσει τελείως το ποτήρι για να μην αμφιταλαντεύεται.

Έλα λοιπόν ένα βράδυ, όχι για να ξαναζήσουμε την ιστορία, ούτε για να εντοπίσουμε σφάλματα που δεν διορθώνονται.

Έλα απλά για να γεμίσουμε μέχρι τη μέση το ποτήρι -με ρετσίνα όπως συνηθίζαμε-.Θα είναι γουλια και αναφορά σε αυτές τις δικές μας οπτικές γωνίες.

Και ύστερα είσαι ελεύθερη να ξανά αδειάσεις το ποτήρι και να συνεχίσεις την αποτοξίνωση από το αλκοόλ….και από εμένα!

Αποτοξίνωση από την ιστορία!

Δεν θα μιλήσουμε ξανά για αυτό.

Ας μιλάνε άλλοι. Άλλοι που δεν ξέρουν...

12746171_1181685741849340_1727559434_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s