Συν Αθηνά και χείρα κίνει Speak.Easy

Εαυτέ μου σεναριογράφε.

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

Αρχικά ας υποκλιθώ μπροστά στο μεγαλείο του ανθρώπινου μυαλού.

Είναι αυτόνομο, αυτάρεσκο και τρέχει γρηγορότερα από την πραγματικότητα.

Μα το σημαντικότερο, είναι κύριο του εαυτού του. Δεν επηρεάζεται, δεν εξαρτάται, δεν χειραγωγείται και δεν ετεροκατευθύνεται από τίποτα και (σχεδόν!) κανέναν. Είναι ατίθασο και το εκμεταλλεύεται. Σε άγει και σε φέρει!

Είναι όλα αυτά που ιδανικά θα ήθελα να είμαι!

Ο άσσος όμως που κρύβει στο μανίκι του, αυτός που συμπληρώνει την κέντα, και μπορεί να καταστρέψει οποιονδήποτε έκανε all in, είναι ένας και λέγεται ‘’σενάρια’’.

Τα σενάρια που πλάθει τόσο δεξιοτεχνικά το μυαλό θα μπορούσαν να αποσπάσουν κάθε βραβείο και να κάνουν τον Tarantino να μοιάζει με έναν απλό βοηθό. Σου δίνουν απλόχερα τον πρωταγωνιστικό ρόλο και συνήθως σου επιφυλάσσουν εκπλήξεις σχετικά με το ποιος θα είναι ο συμπρωταγωνιστής σου.

-Κι αν εγώ δεν θέλω;

-Κρίμα, έχασες!
Εδώ κάνει κουμάντο το μυαλό.

Παίρνεις λοιπόν από το χέρι τον συμπρωταγωνιστή σου και αρχίζετε τη δράση. Κάνετε πράγματα τρελά, πράγματα που βαθιά μέσα σου θα έδινες τα πάντα για να κάνεις. Λες λόγια που ποτέ στην πραγματικότητα δεν θα τολμούσες να πεις. Είναι λόγια αληθινά!

Χάνεστε στο χωροχρόνο. Στο παράλληλο σύμπαν του μυαλού δεν υπάρχουν ρολόγια, οι δείκτες γυρίζουν σαν τρελοί και δεν ξες που θα σταματήσουν. Περπατάτε, τρέχετε, γελάτε και ταξιδεύετε σε μέρη άπιαστα, ουτοπικά.

Άλλωστε τι σημασία έχει το που και το πότε όταν ζεις το απόλυτο. Εκείνο το απόλυτο ‘’όλα’’ που απάντησες ότι θες να ζήσεις και που ποτέ δεν είχες το κουράγιο να υλοποιήσεις.

Είθισται επίσης να λέγεται ότι στα σενάρια του μυαλού υπάρχουν άπειρες λήψεις. Γυρνάς την ίδια σκηνή ξανά και ξανά μέχρι να τη φτάσεις στο απόγειό της. Αλλάζεις αδιάκοπα το κείμενο, προσθέτεις και αφαιρείς ατάκες, αυτοσχεδιάζεις!

Ίσως να τροποποιήσεις και λίγο το φωτισμό, να τραβήξεις το πλάνο από άλλη γωνία, να σταθείς έχοντας φόντο τη θάλασσα. Μπορείς να παραβείς τις εντολές του σκηνοθέτη και να τρέξεις να αγκαλιάσεις τον παρτενέρ σου. Ενίοτε μπορείς να αναλάβεις τη μουσική επιμέλεια και να ορίσεις εσύ το soundtrack.

Έχεις αρχίσει να δένεσαι με την ‘’ταινία’’ σου, να προσκολλάσαι, να γίνεσαι μέρος της και στο τέλος ένα με αυτήν, παρόλο που στην αρχή ήσουν διστακτικός στο να δεχτείς το ρόλο.

Σε καταλαβαίνω!

Την τελευταία φορά που το μυαλό σου είχε και πάλι καλλιτεχνικές ανησυχίες και συμμετείχες στο θίασο του, αποσπώντας μάλιστα το Όσκαρ α’ γυναικείου ρόλου, δυσκολεύτηκες να αποδεσμευτείς. Ήταν σκληρό να ξυπνήσεις σε έναν άλλο κόσμο όπου τίποτα από όλα αυτά δεν έχει συμβεί. ‘Ήταν απλά μια παράσταση κι εσύ ένας ρόλος. Ένας ρόλος που ταυτίστηκες και που σε ενέπνευσε. Αλλά το χειρότερο είναι ότι το φιλμ έχει καταστραφεί.

Δεν μπορείς όμως να γλυτώσεις από το μυαλό, δεν υπνωτίζεται ούτε αδρανοποιείται. Πάντα θα γράφει για σένα το επόμενο σενάριο και πάντα θα πρωταγωνιστείς. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσεις είναι ότι τα σενάρια είναι η τροφή σου. Κάνε την ταινία του μυαλού σου πραγματικότητα και φρόντισε να κρατήσεις το φιλμ!

13187844_10204601500637349_2117386243_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s