Ανήσυχα πνεύματα Speak.Easy

οι μαγικές καλοκαιρινές συναυλίες

Της Εύας Αροτσίδου

Δεν υπάρχει πιο μαγικό γεγονός από τις συναυλίες. Τις περιμένεις με ανυπομονησία. Κλείνεις εισιτήρια με το που θα ανακοινωθεί η προπώληση και απλά μετράς τις μέρες μία μία μέχρι τη μεγάλη στιγμή. Βλέπεις στο ίντερνετ live από προηγούμενες συναυλίες, να μπεις σε αυτή την εκστατική διάθεση. Συζητάς με τη παρέα σου πως θα πάτε και κάνετε τα σχέδιά σας για τη βραδιά.

Και κάποια στιγμή η μεγάλη μέρα φτάνει. Φεύγεις σκαστός από τη δουλειά, όπου όλη μέρα σκέφτεσαι το υπέροχο βράδυ που θα ακολουθήσει. Στήνεσαι από νωρίς στην ουρά για να είσαι μπροστά μπροστά. Εκεί συναντάς παιδιά, που τα είχες δει και πέρσι, όλοι λίγο πολύ έστω και φατσικά γνωρίζεστε. Μπαίνετε μέσα όλοι μαζί και καρτερικά υπομένετε την αναμονή, που έχει γίνει λίγο πιο διασκεδαστική με τα τσουγκρίσματα του τσίπουρου.

Ξαφνικά ο κόσμος παραληρεί και ο αγαπημένος σου καλλιτέχνης εμφανίζεται. Καρδιοχτυπάς δίχως τέλος. Οι πρώτες νότες και οι πρώτοι στίχοι κατευνάζουν την ανυπομονησία σου και ζεσταίνουν την ατμόσφαιρα. Αρχίζεις σιγοτραγουδάς και ανταλλάσσεις τρελαμένα βλέμματα με τη παρέα σου.

Σε λίγο όλα είναι διαφορετικά. Μια μέθεξη έχει κατακλύσει όλο το κόσμο. Γίνεσαι μια παρέα με τους διπλανούς και τους μπροστινούς σου, ανταλλάσσεις ποτά και τσιγάρα. Σε λίγο πιανόσαστε και χορεύετε όλοι μαζί. Είστε μια μεγάλη παρέα με κοινό στόχο, να απολαύσετε τις στιγμές.

Δε σε νοιάζει τίποτα άλλο. Μόνο εκείνες οι στιγμές. Εκείνες που τραγουδάς δυνατά με όλη σου τη ψυχή, που είσαι με τους φίλους σου, που βλέπεις τον αγαπημένο σου καλλιτέχνη. Προβληματισμοί και προβλήματα έχουν μπει κάπου στην άκρη. Δε σκέφτεσαι τίποτα άλλο, μόνο να περάσεις καλά. Και στεναχωριέσαι όταν τελειώνει.

Κάθεσαι εκεί με τους φίλους σου και τραγουδάς, κάνεις αποτίμηση της βραδιάς ή καταλήγετε στην παραλία να πιείτε τις υπόλοιπες μπίρες. Δε θες να τελειώσει αυτή η μαγεία.

Γυρνάς στο σπίτι. Λίγο μεθυσμένος, λίγο ζαλισμένος, με ένα έντονο χαμόγελο στα χείλη. Μέσα στη ζάλη σου βάζεις ξυπνητήρι, για να πας το πρωί στη δουλειά. Ξυπνάς και νομίζεις, πως είσαι ακόμα εκεί. Στο χέρι σου ένα ξεθωριασμένο νούμερο τηλεφώνου. Το βλέπεις και χαμογελάς. Ντύνεσαι άρον-άρον και πας στη δουλειά, αλλά το μυαλό σου έχει κολλήσει στο χθες. Ένα χθες που σε τροφοδοτεί ενέργεια για το αύριο.

Αυτό είναι το νόημα της συναυλίας. Η διονυσιακή μέθεξη που σε ταξιδεύει και σε μαγεύει. Δε υπάρχουν λόγια να περιγράψεις το συναίσθημα. Μόνο άμα πας και το νιώσεις τότε θα καταλάβεις.

Μη τις χάσεις λοιπόν. Κάτι τέτοια αξίζουν στη ζωή. Μόνο εκείνα που σου φέρνουν χαμόγελα.

12571290_1217772388240675_1167851370_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s