Το μεθυσμένο καράβι 2

Του Σπυράγγελου Κουτρουβέλη

Αυτό που θέλω ν’ αφήσω πίσω μου είναι ένα μεθυσμένο καράβι. Τίποτ’ άλλο δε θέλω ν’ αφήσω. Και μέσα του να ταξιδεύει αιώνια μια ψυχή κλειστή. Μια ψυχή που θα φτύνει συλλαβές, θα ψιθυρίζει λέξεις αέναα. Μα…τι λέω; Μετά βίας πασχίζει να επιβιώσει στην φθορά κι εγώ θα της ζητήσω να πλανευτεί στο επέκεινα; Θα μαι τρελός…Θα μαι τρελός. Κάνω λάθος. Ναι είμαι τρελός. Μια τέτοια ψυχή θέλω, ταξιδιάρα, πλανεύτρα. Κι ότι απ’ αυτήν μείνει…την από χρόνια σταυρωμένη… Θα γίνει θυσία. Θυσία σ’ έναν Όσκαρ, σ’ έναν Αρθούρο και σ’έναν Βαμβακάρη. Μόνον τότε θα χαρώ αν με αφήσει…μιας και θα ηχεί τους λογισμούς αυτών στους οποίους οφείλω τους λογισμούς μου.

Ξέχασα να σου πω. Το βαπόρι θα το σφραγίζει μια πόρτα. Βαριά και ασήκωτη σχεδόν απίθανο ν’ανοίξει… θ’ακούει στο όνομα ματαίωση. Θα’χει ένα άρμπουρο που θ’ακουμπάει τ’αστέρια κι ένα πανί λευκό, ολόλευκο σαν το χαρτί που χύνω το μελάνι μου. Έτσι κι αυτό. Πάνω του χαραγμένα θα μένουν όλα τα ταξίδια και τα ξελογιάσματα. Στο αμπάρι του θα ναι κλεισμένα σε πιθάρια έρωτες κι αρώματα απ’την ανατολή. Πιο δίπλα θα ξεχύνονται κεχριμπάρια από την Αίγυπτο, μαύρο απ’την Σμύρνη και τούρκικα μπαχάρια. Μπάλες από μετάξι θα υπάρχουν παντού και ξέχυτοι μενεξέδες. Θα ναι οι αγάπες που με πρόδωσαν και που μέχρι και σήμερα βραδιές αλλόκοτες βαράν τις βάρδιες της συντροφιάς μου.

Το μεθυσμένο μου καράβι μήτε κουπιά έχει μήτε ναύτες…μα ένα βαρδάρη λεύτερο για να το βολοδέρνει. Και σ’ένα κελί μικρό, σαρακωφαγωμένο σε μια γωνιά στ’ ανώτερο κατάστρωμα διαμένω. Αφημένο δίπλα ακριβώς απ΄τον ανεμοδόχο βουίζει ολημερίς. Μέσα σ’ αυτο μαθαίνω να κιαλάρω την ετερότητα από το παραθύρι μου.Ένα κυκλικό παραθυράκι στα δεξιά του “κελιού” μου όπου ώρες νυχτερινές με πιάνω να γραδάρω τις αφίξεις των κυμάτων κατα μεσής τη θάλασσας και τον άφφεγγο ουρανό. Στο κέντρο στέκει σαν κεντρί μία ξέστρωτη κουκέτα, σκουριασμένη απ΄την αλμύρα. Δίπλα ακριβώς ένα κομοδήνο σκαλιστό παρμένο από ένα φίλο παλιατζή στον κόλπο Λυών κι απάνω αφημένη μια κορνίζα και μια αράδα τσιγάρα. Απ’την απέναντι πλευρά κάθεται το γραφείο. Μια πένα, ένας αστρολάβος του Αρσένιου από το Louvain του 1572 και ένας σωρός από βιβλία του Πλάτωνα, του Βιτρούβιου και του Λα Κάν είναι τα μόνα αντικείμενα που βρίσκονται απάνω του. Α ναι. Κι ένα πορτατίφ με αυθεντική βάση από κασσίτερο και παλαιά κρύσταλλα η μόνη μου συντροφιά στις βραδινές αναζητήσεις. Στον τοίχο κρέμεται μια ταλαιπωρημένη μεταξοτυπία από τον πίνακα “Α Philosopher by Lamplight” του Joseph Wright of Derby.

Καθώς ανεβαίνω απ΄την ξύλινη σκάλα για να βγω στο βασικό κατάστρωμα έχω στην πλάτη μου την πρύμνη. Μα δε θα στην περιγράψω. Μιας και ποτέ δεν την κοιτάζω. Καθώς βαδίζω τριγύρω μου ανεμόσκαλες υπάρχουν και κρεμάμενα ιβιλάι. Κοντεύω να φτάσω στο τιμόνι. Κοντοστέκομαι. Κοιτάζω για λίγο το βαπόρι μου. Σ’αυτό το σημείο θα πρέπει να σου πω πως στεριά μου δεν αποτελεί καμιά ακτή. Γι’ αυτό και συνεχώς βιράρω. Μιας και δεν αρμόζει σε κανένα να αγκυροβολεί το πλοίο με μία μόνο άγκυρα, ούτε να εξαρτά τη ζωή του από μία μόνο ελπίδα. Μιας και ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακαλύψει νέους ωκεανούς αν δεν έχει το θάρρος να απομακρυνθεί από την ακτή.

Κι έτσι «Η άνοιξη μου χάρισε το γέλιο του ηλιθίου»…και με ένα μεθυσμένο καράβι με σκισμένα άλμπουρα κίνησα το ταξίδι. Τρέμω να σου πω πως όλα αυτά που προανέφερα δεν υπάρχουν και μάλλον δε θα υπάρξουν και ποτέ. Τρέμω να σου πω πως όλα αυτά που προανέφερα υπάρχουν και μάλλον θα συνεχίσουν να υπάρχουν για πάντα. Που; Σε ένα βωμό δύσβατο κι απόκρημνο. Την δημιουργία. Είναι μεθυσμένη όπως ακριβώς και το καράβι μου. Παίρνει στα χέρια της ένα χαρτί, ένα αδειανό πακέτο τσιγάρα, ένα μαντήλι, να το παιδέψει για λίγη ώρα συζητώντας, να το στραπατσάρει -με τον τρόπο της- και να τ` αφήσει. Αν αυτός που τα βρει έχει όραση, θα νοιώσει την πνοή, θα χαρεί τη φόρμα. Αν όχι, θα τα πετάξει στα σκουπίδια. Με καταλαβαίνεις; Γι’ αυτό και το βαπόρι μου υπήρχε και πριν του Ρεμπώ και θα υπάρχει και μετά από μένα. Μα μόνο γι’αυτούς που είχαν, έχουν και θα έχουν την όραση να το διακρίνουν.

12899998_1217761601575087_1052535088_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s