*ποιότητα ζωής

της Νίκης Κωνσταντίνου-Σγουρού

[ιστορίες για ανθρώπους που τα προλαβαίνουν όλα] #18

Φαντάζομαι πως αν κοιτάξεις την Κοπεγχάγη από ψηλά η μισή θα είναι πράσινη και κάπως φωτεινή παρά τη συννεφιά της. Δεν είμαι σίγουρη, γιατί εγώ έφτασα νύχτα. Αν θες να δώσεις ένα ραντεβού υπάρχει ο βοτανικός κήπος. Τα σκαλάκια μπροστά στο Palmehus, το μεγάλο θερμοκήπιο. Ο αέρας που αναπνέεις έχει άλλη υφή.

Ίσως να είναι και το νερό, βέβαια.

Στη γλυπτοθήκη είδα αναπάντεχα ολόκληρη τη συλλογή των γλυπτών του Degas. Στο βάθος περίμενε σιωπηλό το κοριτσάκι με την υφασμάτινη φούστα. Δίπλα της καθόταν ο φύλακας που ήξερε να διηγηθεί όλη την ιστορία των έργων. Στις άλλες αίθουσες οι τοίχοι που ήταν κρεμασμένα τα έργα των ιμπρεσιονιστών ήταν βαμμένοι με τα έντονα χρώματα. Ένας Van Gogh σε μπλε ηλεκτρίκ.

Λες να είναι το νερό;

Στο δρόμο έχει πολλά καρότσια και οι γονείς είναι νέοι. Ένα αγοράκι παίζει με τα κουζινικά του. Τα δωμάτια έχουν πορτοκαλί, λουλούδια και πράσινο. Τα παιδιά δεν γκρινιάζουν, μιλάνε. Οι γονείς τους εξηγούν. Που και που βρέχει πολύ. Οι άνθρωποι τυλίγονται με νάιλον σακούλες και αδιάβροχα και συνεχίζουν με τα ποδήλατά τους. Το κτήριο του θεάτρου είναι μέσα στο νερό, μια καινούργια γέφυρα είναι φτιαγμένη τόσο χρωματιστή, σαν χάρτινη. Το μεγάλο νεκροταφείο είναι πάρκο και ο κόσμος πηγαίνει βόλτα. Οι τάφοι είναι διάσπαρτοι και ήσυχοι, όμορφοι και ταιριαστοί. Πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι χωρίς φως;

Ξέχασα: τα μετρό δεν έχουν οδηγό και αν κάτσεις στην πρώτη θέση βλέπεις το τούνελ να ανοίγεται  μπροστά σου. Όλοι μιλάνε αγγλικά. Και τηρούν το πρόγραμμα. Καμιά φορά το παρακάνουν. Τα κορίτσια στα μαγαζιά σου προτείνουν πού να πας. Τα έργα του μετρό θα τελειώσουν σε πέντε χρόνια. Αλλά θα τελειώσουν. Όπου έχει πράσινο έχει και αναγνώστες. Οι άνθρωποι διαβάζουν τα βιβλία τους, κάθονται στο γρασίδι και τρώνε, χαζεύουν τις λίμνες. Δεν είδα ακόμα τα παλάτια. Τα σπίτια είναι ανομοιόμορφα μέσα στην ομοιομορφία τους, αποκλείεται να βαρεθείς να τα κοιτάζεις.

Είναι σίγουρα το νερό.

Λέω να κάτσω στα σκαλάκια του βοτανικού κήπου και να περιμένω. Τα παιδάκια πλατσουρίζουν στο σιντριβάνι. Αν τα ρωτήσω, ίσως μου πουν από πού έρχεται αυτό το φως που δεν είναι του ήλιου.

12735580_10204043332123485_817992334_n

 

2 thoughts on “*ποιότητα ζωής

  1. Μπράβο Νίκη και εις ανώτερα. Προβλέπω λαμπρό μέλλον με το ταλέντο που διαθέτεις! Συνέχισε να γράφεις. Πιστεύω απλά πως αν ο άνθρωπος δεν βρεί το πραγματικό νόημα της παρουσίας του σ´αυτήν την ζωή θα είναι το ίδιο μίζερος σε όποιο σημείο του πλανήτη κι αν βρίσκεται. Οι εξωτερικές συνθήκες μπορεί να διαφέρουν και να δίνουν κάποιο σχετικό χρώμα αλλά η ουσία του προβλήματος παραμένει η ίδια.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s