Ανήσυχα πνεύματα Speak.Easy

Κάνε σήμερα ο,τι θα θέλεις αύριο.

Της Εύας Αροτσίδου

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, στις επιθυμίες τους και στα όνειρά τους. Υπάρχουν και εκείνοι οι αναβλητικοί τύποι, που μεταθέτουν στο απροσδιόριστο μέλλον όσα θέλουν να πραγματοποιήσουν. Μεταβάλλουν κάθε τρεις και λίγο τα χρονικά όρια εύκολα και χωρίς πολλή σκέψη. Κι αύριο μέρα είναι, δε χάθηκε κι ο κόσμος, μονολογούν και βολεύονται αναπαυτικά στον καναπέ τους.

Είναι εκ φύσεως έτσι. Αδυνατούν να συγχρονίσουν τη σκέψη με το σώμα τους και καταλήγουν να έχουν μια ατελείωτη λίστα με αναβεβλημένα πράγματα. Από τα απλώσουν τα ρούχα και να πληρώσουν ένα λογαριασμό, μέχρι να σου αλλάξουν δουλειά ή να προχωρήσουν σε γάμο.
Αρέσκονται στην ηρεμία της επαναλαμβανόμενης καθημερινότητας και στην ησυχία του μυαλού τους. Κάθε αλλαγή μικρή ή μεγάλη τους φέρνει ανησυχία και άγχος. Φοβούνται το κίνδυνο της αλλαγής και τη πιθανότητα της ήττας ή της αποτυχίας του εγχειρήματός τους.
Τα χρόνια περνούν όμως. Πίσω δε γυρίζουν. Είναι βέβαιο, πως κάποια μέρα θα ξυπνήσουν και θα αναρωτηθούν για τα ρίσκα που πήραν. Γιατί για παράδειγμα δε δέχτηκαν εκείνη την επαγγελματική πρόταση ή γιατί δεν έκαναν παιδί με τον σύντροφό τους. Θα πανικοβληθούν για λίγο, όταν έρθουν αντιμέτωποι με την ταχύτητα που περνούν οι μέρες. Θα προσπαθήσουν να καλύψουν το χαμένο χρόνο και θα επιδοθούν σε ένα κυνήγι θαμμένων ονείρων και επιθυμιών.
Υπάρχουν όμως και εκείνοι που δεν αφυπνίζονται ποτέ. Θα τους καταλάβεις από το βαριεστημένο περπάτημα και το κενό βλέμμα. Θα είναι εκείνοι οι τύποι, που τους λυπάσαι λίγο. Εκείνοι που δεν γνώρισαν την έξαψη που σου προκαλεί το ρίσκο και η αλλαγή. Γιατί αν δε τολμήσεις, πως θα νιώσεις ζωντανός;
Η αναβλητικότητα γενικά σου φέρνει κάποια σύγχυση. Μαζεύεται ένα σωρός με πρέπει, όνειρα, στόχους, που όταν δεις το μέγεθός του, σε κάνει και γίνεσαι χειρότερα αναβλητικός. Τρομάζεις με όλα εκείνα που είναι για να γίνουν και χαϊδεύεις τον εαυτό σου, πως αύριο ίσως έχεις περισσότερο χρόνο.
Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Το κάθε τι πρέπει να γίνεται στην ώρα του. Εκείνη την ώρα που επιθυμία έχει φτάσει στο ζενίθ. Αυτό είναι το κίνητρο, που θα σου δώσει την όρεξη και την ενέργεια να ξεπεράσεις τον εαυτό σου και τα όρια σου. Να ξεφύγεις από τον ίδιο σου τον εαυτό και κινητοποιηθείς.
Τα όνειρα δεν είναι εκεί για πάντα. Κάποια στιγμή φθίνουν και ξεφτίζουν. Αν τα όνειρά σου θες να είναι μπογιατισμένα με όμορφα χρώματα μακρυά από τη ζώνη του γκρι, σήκω και διεκδίκησέ τα. Ακόμη κι αν πέσεις, ακόμα κι αν αποτύχεις, ακόμα κι αν μείνουν όνειρα, τουλάχιστον θα έχεις προσπαθήσει. Κι αυτό είναι η προσωπική σου νίκη.

12571290_1217772388240675_1167851370_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s