Ψυχε-Δελή-α Speak.Easy

Παιχνίδια ενηλίκων

Της Έλενας Δελήπαλτα

«Όσο και να μεγαλώσεις, πάντα θα κρύβεις ένα παιδί μέσα σου», λένε.

Οι άλλοι, εγώ θα το εξηγήσω κάπως διαφορετικά.

Θα κρύβεις λοιπόν πάντα, ένα παιδί που ξέρει να παίζει.

Τα παιδικά παιχνίδια, τα χωρίζω σε κατηγορίες. Εκείνα που αρχικά λάτρευες να παίζεις μαζί τους και στη πορεία, τα βαριόσουν, εκείνα που κάποτε λάτρευες αλλά είχαν παλιώσει και παρά την αδυναμία που τους είχες κάποτε, απλά δεν ήθελες να παίζεις άλλο μαζί τους, και εκείνα που ξεχνούσες ότι υπάρχουν, αλλά όταν τα «ξέθαβες», λάτρευες το παιχνίδι μαζί τους και κάθε δευτερόλεπτο στο παιχνίδι, έμοιαζε ειδυλλιακό.

Κάπως έτσι, λίγο ασυνείδητα, χωρίζουμε και τα παιχνίδια μας τώρα που μεγαλώσαμε. Με τη λεπτομέρεια, ότι τα παιχνίδια μας δεν είναι πλέον πλαστικά.

«έχουν σάρκα, οστά και συναισθήματα».

Εγώ σήμερα θα μιλήσω για εκείνα τα « παιχνίδια», που νομίζουμε ότι έχουν και τη μικρότερη σημασία, αλλά ίσως να έχουν και τη μεγαλύτερη. Μιλάω για εκείνα, που ξεχνάς ότι υπάρχουν, μέχρι να σε αιφνιδιάσουν με την ξαφνική τους εμφάνιση, και παίζεις ξανά μαζί τους, ξεχνώντας όλα τα υπόλοιπα, καινούρια ή παλιά.

Είχα μία Barbie θυμάμαι. Λάτρευα να της χτενίζω τα μαλλιά, να της αλλάζω ρούχα, παπούτσια, να τη παίρνω μαζί μου παντού, και να παίζω μαζί της παντού. Το καλοκαίρι όμως πάντα, τη ξεχνούσα, γιατί έπαιρνα δώρο, άλλα παιχνίδια, που νόμιζα ότι ήταν πιο όμορφα, γιατί ήταν καινούρια. Κάπου εκεί όμως, μέσα στο χάος του κουτιού μου, η Barbie μου εμφανιζόταν και μου θύμιζε ότι κανένα παιχνίδι δεν είναι ίδιο με αυτήν και πως μόνο αυτή ταίριαζε σε όλα τα παιχνίδια που μικρή οργάνωνα με την φαντασία μου.

Αυτά τα παιχνίδια όμως, είχαν ένα βασικό χαρακτηριστικό. Δε τελείωναν ποτέ.

Ακριβώς επειδή ξεχνιούνται, είτε από τον καιρό, είτε από κάποιο πιο φανταχτερό παιχνίδι, το σενάριό μου, έμενε πάντα στη μέση, δε τελείωνε ποτέ και δεν κατέληγε πουθενά.

Κάπως έτσι παίζουμε και τώρα που μεγαλώσαμε.

Είτε ασυνείδητα, είτε συνειδητά.

Μπορούμε να έχουμε όσα παιχνίδια θέλουμε. Ίσως και να τα έχουμε, αλλά όταν εμφανίζεται, αυτό το ένα παιχνίδι, ξεχνάμε τα πάντα. Καλά όχι και τα πάντα. Ίσως κάπου εκεί να θυμόμαστε γιατί αυτό το παιχνίδι είναι τόσο διαφορετικό συγκριτικά με τα άλλα, που νομίζαμε ιδανικά και ταιριαστά. Θυμόμαστε γιατί μας αρέσει όλο αυτό το παιχνίδι, ίσως και να συνειδητοποιούμε ότι αυτό το παιχνίδι είναι που δε θα τελειώσει και ποτέ. Γιατί; Γιατί, εκτός των άλλων, το παιχνίδι αυτό είναι πιο ενδιαφέρον και συναρπαστικό από κάθε προηγούμενη.

Πως γίνεται ένα παιχνίδι με ίδιους πρωταγωνιστές να είναι πιο ενδιαφέρον κάθε φορα;

Ίσως η ελπίδα ότι κάθε φορά που παίζεται, είναι και η τελευταία, πως αυτή τη φορά θα φτάσει στο «τέλος» του, τον σκοπό του.

Ίσως τα γεγονότα που παίζουν ρόλο στην μελλοντική εξαφάνιση που θα μεσολαβήσει μέχρι την επόμενη φορά που θα αποφασίσει να «ξεθαφτεί» από το χάος του κουτιού μου, μόνο και μόνο για να μου θυμίσει ότι η ζωή μου είναι ένα χάος, και όχι το κουτί μου.

Ίσως και η ίδια η φύση του παιχνιδιού, που φέρνει στην επιφάνεια τη παιδική ανωριμότητα, μας κάνει να ξεχνάμε ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους και όχι με πλαστικά ανθρωπόμορφα ανθρωπάκια φυσικού μεγέθους, και μας κάνει να παίζουμε δίχως κανόνες, δίχως λογική.

Δε μετάνιωσες όμως για τα παιχνίδια που ποτέ δε τελείωσες μικρός; Δε θα ήθελες να δεις πως θα τελείωνε εκείνο το κρυφτό αν δε σε διέκοπτε η μαμά σου για να φας μεσημεριανό;

Μεγαλώνουμε και κάνουμε τα ίδια λάθη που κάναμε και μικροί, αλλά και τα ίδια λάθη που κάναμε κάθε φορά που παίζαμε το παιχνίδι αυτό το αγαπημένο.

Προσπαθούμε να το παίξουμε με τα καινούρια, τα λαμπερά παιχνίδια. Αλλά δεν είναι το ίδιο.

Ίσως και να ήρθε η ώρα να παίξουμε το ίδιο παιχνίδι με κανόνες και όρους αυτή τη φορά, γιατί και το παιδί που κρύβουμε μέσα μας, θα μεγαλώσει. Θα κουραστεί.

Απλά να σου θυμίσω να αγοράσεις μερικά μήλα να γεμίσεις το βρακί σου, και ‘γω να μη ξεχάσω να το φέρω από το σπίτι.

12736374_1181684335182814_341446643_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s