Το χειρόγραφο της Άκρα

[Πρόταση βιβλίου από το Speakink About]

Ήτανε τα γενέθλια μου απ’ότι θυμάμαι και ανάμεσα στα δώρα που έλαβα ήταν και αυτό το βιβλίο του Κοέλιο. Το διάβασα δύο χρόνια μετά λόγω έλλειψης άλλης επιλογής. Μέχρι τότε λαμβάνοντας υπόψιν μόνο τον τίτλο του, αυτόν καθ’αυτόν,  “Το χειρόγραφο της Άκρα ” και μη έχοντας καμία άλλη ιδέα για το περιεχόμενο του το είχα σχεδόν αποκλείσει. Πλέον αποτελεί ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Τα αυτοτελή του κεφάλαια μάλιστα μου δίνουν ανά διαστήματα την ευκαιρία να ξαναδιαβάζω αποσπάσματα και να επαναφέρω πιστεύω και αξίες που δυστυχώς λησμονώ, και που όμως εν μέρει διαμόρφωσαν και συνεχώς τρέφουν κομμάτια του σημερινού “εγώ” μου.

[«Ηττημένος δεν είναι αυτός που χάνει, αλλά αυτός που παραιτείται». 14 Ιουλίου 1099. Ενώ η Ιερουσαλήμ προετοιμάζεται για την εισβολή των σταυροφόρων, ένας Έλληνας, γνωστός ως Κόπτης, συγκαλεί σε συγκέντρωση τους νέους, τους γέρους, τους άντρες και τις γυναίκες της πόλης. Το πλήθος, που αποτελείται από χριστιανούς, εβραίους και μουσουλμάνους, φτάνει στην πλατεία πιστεύοντας πως θα ακούσει μια ομιλία για το πώς να προετοιμαστεί για τη μάχη, όμως ο Κόπτης δε θέλει να τους πει αυτό. Όλα δείχνουν πως επίκειται η ήττα, αλλά ο Έλληνας θέλει απλώς να παρακινήσει τους ανθρώπους να αναζητήσουν τη σοφία που υπάρχει στην καθημερινότητά τους και έχει σφυρηλατηθεί από τις προκλήσεις και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Πιστεύει πως η πραγματική γνώση βρίσκεται στις αγάπες που ζούμε, στις απώλειες που υφιστάμεθα, στις στιγμές της κρίσης και της δόξας και στην καθημερινή συνύπαρξη με το αναπόφευκτο του θανάτου. «Το Χειρόγραφο της Άκρα» αποτελεί ένα κάλεσμα για να συλλογιστούμε τις αρχές και την ανθρωπιά μας.]

Και αν καμιά φορά ξεχνώ ποια είμαι εγώ και ποιοι και πόσοι όλοι αυτοί γύρω μου, ξεχνώ πόσο υπέροχη είναι η ζωή αυτή καθ’αυτή, αν ξεχνώ πως εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που μ’αγαπούν και αγαπώ ή αν ξεχνώ την ομορφιά της καθημερινότητας αλλά και την ύπαρξη εκείνων των μοναδικών στιγμών. Αν ξεχνώ όλα αυτά και πολλά άλλα για τα οποία λέγομαι άνθρωπος έχω τουλάχιστον κάτι να μου τα θυμίσει.

*Το κομμάτι που βρίσκεται μέσα στις αγκύλες έχει παρθεί αυτούσιο από την επίσημη σύνοψη του βιβλίου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s