Κυριακάτικο

Της Μαρίας Χατζηκαλλία

Και κάπως έτσι ξεμένεις στην πόλη αυτό το σαββατοκύριακο. Καημένε μου. Είναι δελεαστικές πολύ οι ελληνικές ακτές και τα φουλ πλημμυρισμένα στους τουρίστες νησιά.

Και είναι και αυτή η Θεσσαλονίκη από την άλλη, καυτή καυτή,  καθώς τη λούζει ο μεσημεριανός ήλιος που διόλου δε σου κάνει κέφι. Και χάνεις το Σάββατο ακολουθώντας το πήγαινε-έλα του ανεμιστήρα. Κυριακή πρωί και έχεις ξυπνήσει ανέλπιστα νωρίς για τα δικά σου δεδομένα – του χρόνου να θυμηθείς να βάλεις κλιματιστικό. Μαζεύεις τα μάτια σου, βάζεις και λίγο eye-liner ωσάν σύγχρονη Καρέζη, το ψάθινο καπέλο σου και κατευθύνεσαι προς το κέντρο. Κάθεσαι σε μια μπουλανζερί – φούρνος αλά ελληνικά- και παραγγέλνεις καπουτσίνο μέτριο προς το γλυκό και κρουασάν πραλίνα. Καθώς η ώρα περνάει και κοντεύεις να τελειώσεις το τρίτο κρουασανάκι αρχίζεις με μανία να παρατηρείς καθέναν περαστικό. Αυτούς που τρέχουν να πάνε στη δουλεία τους ή να προλάβουν κάποιο τρένο. Τους ανθρώπους που απλώς απολαμβάνουν τον καλοκαιρινό ήλιο που φωτίζει την Προξένου Κορομηλά. Αυτούς που με ευλάβεια κρατούν το χέρι του αγαπημένου τους. Και τους άλλους τους σκεπτικούς. Τους λιγάκι μουτρωμένους που ίσως ξέμειναν και αυτοί στην πόλη ή μόλις επέστρεψαν από την καλοκαιρινή τους “σιέστα”.  Και τότε αρχίζεις να βλέπεις λιγάκι από το εγώ σου σε κάθε ξένη φυσιογνωμία. Και κάπως έτσι βρίσκεις επιτέλους το εγώ σου, λιγάκι πιο ολοκληρωμένο από κάθε άλλη φορά.  Και όλα αυτά μια Κυριακή του καλοκαιριού που ξέμεινες στην πόλη. Για φαντάσου.

12746562_1181684331849481_1553688928_n

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s