Art you Speak? Χωρίς κατηγορία Poésie

Το νήμα του χρόνου

Της Ζωής Καρανάσιου

Όλα έχουν  μείνει πίσω

Ξεθωριασμένα στο ημίφως,

Μα η μνήμη δεσμός ακατανίκητος.

Μετέωρος κατευθύνεσαι σε ευθείες διαδρομές που χαράζει.

Ένα άχρονο νήμα σε τυλίγει στο παρελθοντικό σου παρόν.

Παγωμένα χαμόγελα σε τσαλακωμένες φωτογραφίες,

Άνθρωποι άχρωμοι με όπλο την αναίσθητη αγάπη τους

Σ’ ένα πεδίο μάχης,

Αυτό της λήθης.

Κι αν δεν γεννήθηκες πολεμιστής οφείλεις να μάχεσαι,

Εσύ και ο άγνωστος εαυτός σου.

Γιατί,

Ελευθερία θα πει να τρέξεις προς το αδύνατο,

Εσύ ο φυγάς της μνήμης

Αναγκασμένος να κυνηγάς το άπιαστο μέλλον.

Κι όταν το τέλος ζωγραφιστεί στο διάβα του χρόνου,

Μη φοβάσαι∙

Χρωμάτισε το.

Γι’ αυτό αγωνίστηκες άλλωστε.

12736240_1189788567705724_1254759161_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s