τα πάνο κάτω Speak.Easy

εποχιακές σκέψεις

Του Παναγιώτη Συμεωνίδη

Επιτέλους λίγες βροχές και μια δόση κρύου που ξυπνάει ένα περίεργο συναίσθημα, και με κάνει να ακούω τραγούδια τα οποία είναι λίγο πιο μελωδικά, με στίχους που σου φέρνουν στο μυαλό αναμνήσεις. Το φθινόπωρο νομίζω πως το συνδυάζω με το imagine του John Lennon, ίσως γιατί στο παρελθόν έτυχε πολλές φορές να το ακούω στον δρόμο την ώρα που έβρεχε. Έτσι πλέον το έχω κάτι σαν εκπρόσωπο εποχής.

Πιστεύω πως όλοι έχετε βάλει κάποια τραγούδια στο κεφάλι σας, τα οποία θέλετε να ακούσετε περισσότερο όταν έξω ρίχνει “καρέκλες” ή όταν χιονίζει, ίσως μερικά από αυτά να είναι και λίγο μελαγχολικά άλλα μην φοβάστε δεν είναι πρόβλημα αυτό, φταίει ο καιρός που είναι μουντός και μας παρασέρνει, διότι έτσι είναι ο άνθρωπος δεν μπορεί να πάει κόντρα στην φύση όσο κι αν προσπαθήσει.

Το τραγούδι αυτό που σας έλεγα, μιλάει για την συμφιλίωση όλου του κόσμου, για την αγάπη, την ενότητα, κάτι που στις μέρες μας είναι λίγο δύσκολο να επιτευχθεί. Και σας το λέω αυτό γιατί δεν μου αρέσει να βλέπω άτομα να μαλώνουν και να μισούν ο ένας τον άλλον. Αλλά συμβαίνει. Το imagine για μένα είναι σαν ύμνος, μπορεί να είμαι θυμωμένος ή να έχω αρκετά νεύρα μα όταν το ακούω με έναν μαγικό τρόπο τα ξεχνάω όλα.

Το φθινόπωρο, όλα τα δέντρα και οι θάμνοι αρχίζουν να χάνουν τα φύλα τους και να μαραζώνουν, αλλά πιστεύω πως οι ψυχές των ανθρώπων ανθίζουν. Το έχετε νιώσει  αυτό το συναίσθημα όταν περπατάτε στον δρόμο μόνοι σας όταν βρέχει και έχει κρύο ή εγώ είμαι τρελός;!

Simewnidis.jpg

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s