Κυριακή, γιορτή και σχόλη Speak.Easy

Ένα λίγο πιο αισιόδοξο (επιτέλους!)

Της Κυριακής Κοπαράνη

Μια φορά να χρησιμοποιήσεις το λεωφορείο και θα καταλάβεις πόση θλίψη υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε. Βλέπεις πρόσωπα στεναχωρημένα, κουρασμένα, αγχωμένα και το χειρότερο όλων, αδιάφορα, ψυχρά και απαθή. Νομίζω δεν χρειάζονται άλλα επίθετα και πικρόχολοι χαρακτηρισμοί για να καταλάβετε τι εννοώ. Άλλωστε υποσχέθηκα να απομακρύνω από αυτές τις λέξεις που γεμίζουν αυτό το κενό φύλλο (γράφω πάντα πρώτα στο χαρτί) κάθε ίχνος αρνητισμού. 

Λοιπόν, εγώ δεν θέλω να δώσω τόσο βάση σε όλα αυτά τα πρόσωπα. Θέλω να σου θυμίσω απλά εκείνες τις μικρές στιγμές, λίγων μόνο δευτερολέπτων, που σου προκαλούν συναισθήματα, τα οποία σίγουρα θα σου φτιάξουν έστω και λίγο την ημέρα.

Πόσο χάρηκες την τελευταία φορά που είδες την παλιά σου φίλη από την κατασκήνωση τυχαία στον δρόμο; Όταν συνειδητοποίησες ότι σε λίγες μέρες πληρώνεσαι από την πρώτη σου δουλειά; Την έκπληξη που σου έκαναν οι φίλοι σου την ημέρα που δεν ήθελες να βγεις από το σπίτι; Την μαμά σου που χάρηκε τόσο πολύ όταν ήρθε σπίτι και είχε έτοιμο φαγητό; Την βλακεία που έκανες στην σχολή μπροστά σε όλο το αμφιθέατρο και γέλασαν όλοι (ντράπηκες, κατάφερες ωστόσο να τους κάνεις να γελάσουν) 

Μπορώ να κάθομαι  και να γράφω σελίδες ατελείωτες για όλες αυτές τις μικρές εκρήξεις χαράς, που αναπάντεχα έρχονται στο μυαλό καμιά φορά. Το πιο σημαντικό από όλα όμως, είναι να υπάρχει και μια θετική προδιάθεση από εσένα. Αν ξεκινάς μίζερα, τα πράγματα δύσκολα αλλάζουν, κακά τα ψέματα.

Δεν λέω ότι είναι πάντα εύκολο να αλλάξεις την διάθεσή σου, αλλά κάνε μια προσπάθεια. Ξεκίνα κιόλας στην επόμενη βόλτα σου με το λεωφορείο, να πίνεις καφέ ή χυμό, να αγκαλιάζεις το αγαπημένο σου βιβλίο, να ακούς το πιο ευδιάθετο του κόσμου τραγούδι και να χαμογελάς. Πάψε να δίνεις σημασία στο άγριο βλέμμα της γιαγιάς που κάθεται απέναντι σου.

*μιλάω για λεωφορεία. Δεν ειμαι τρελή όμως. Αρχικά το κείμενο γράφτηκε, όσο υπήρχαν ακόμη. Δευτερευόντως είναι και αυτό κάτι που μπορεί να τεστάρει την αισιοδοξία σου. Μην στενοχωριέσαι λοιπόν. Ξέχνα το άγριο βλέμμα της γιαγιάς που κάθεται απέναντι σου. Βάλε το φούτερ και πάμε μια βόλτα. 

koparani

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s