Κυριακή, γιορτή και σχόλη Speak.Easy

Μυρωδιές και Αρώματα.

Της Κυριακής Κοπαράνη

Η όσφρηση είναι μία από τις πέντε μας (ή έξι, δεν ξέρω) αισθήσεις. Και πολύ σημαντική, θα προσθέσω εγώ. Και μην απορείς καθόλου για αυτό που λέω. 

Φαντάσου έναν κόσμο χωρίς καμία απολύτως μυρωδιά. Θα ήταν σαν να ζούμε σε μια ταινία θρίλερ (χωρίς μουσική). Σαν να τρώγαμε μια σοκολάτα και να μην είχε γλυκιά γεύση. Σαν να έβλεπες μια ζωγραφιά χωρίς κανένα χρώμα (ούτε καν άσπρο;). Μουντή και ανιαρή ζωή επομένως.

Πέρα λοιπόν, από το γεγονός ότι μια μυρωδιά μπορεί να σου προκαλέσει ευχάριστα ή δυσάρεστα συναισθήματα, υπάρχουν μερικές από αυτές, που είτε σου αρέσουν, είτε όχι, θα τις θυμάσαι για πάντα. Έχει βέβαια να κάνει και με τα βιώματα του καθένα και για αυτό διαφέρουν τόσο. Σου αφήνουν μία αίσθηση που θα έμπαινε σε ένα κουτί και από έξω θα έγραφες με μεγάλα γράμματα «ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ». Και κάθε φορά που θα ανοίγες εκείνο το κουτί, τα αρώματα που έβγαιναν από μέσα, θα σε μετέφεραν σε εκείνο τον χώρο, τον χρόνο και με εκείνα τα ίδια πρόσωπα. Θα λειτουργούσε ίσως ως ανάμνηση πολύ πιο έντονα ακόμη και από μία φωτογραφία.

Η μυρωδιά της μαμάς, που χωρίς να έχει βάλει άρωμα, μυρίζει σε όλα της τα ρούχα, και όταν τα δανείζεσαι μοσχοβολούν. Ή το γλυκό άρωμα που έχουν όλα τα μωρά, οποιαδήποτε στιγμή. Το αχνιστό φαγητό που μόλις ετοιμάστηκε. 

Από την άλλη, το βαρύ άρωμα της μακρινής εκείνης θείας, που το αναγνωρίζεις από την στιγμή που θα πλησιάσει την εξώπορτα, σου προκαλεί ναυτία έως και πονοκέφαλο. Η αποκρουστική μυρωδιά χλωρίνης, που προκαλεί ζαλάδα και νιώθω ότι θα λιποθυμήσω. Εκείνο το άρωμα, εκείνου του φίλου σου που το φοράει και σε εσένα χωρίς να θέλεις. 

Καθετί είναι συνδεδεμένο με μια ξεχωριστή μυρωδιά. Κάθε σπίτι έχει την δική του. Κάθε άνθρωπος έχει την δική του και είναι μοναδική. Και ίσως να οφείλεται σε αυτήν ένα μεγάλο μέρος της μοναδικότητας του καθενός. Μας ελκύει ή μας απωθεί. Ανεπαίσθητα και ακατανόητα, όμως δραστικά. 

Άλλωστε κάποιες μυρωδιές και αρώματα δεν θέλεις να τα ξεχάσεις ποτέ. Αυτά είναι που σου θυμίζουν πρόσωπα και καταστάσεις που μάλλον δεν θα ξανά έρθουν ποτέ πίσω. Το μόνο που καταφέρνεις είναι να φυλακίσεις μέσα τους αναμνήσεις. Σαν αυτά τα αναμνηστικά που φέρνεις όταν γυρνάς  από κάθε ταξίδι για να θυμάσαι.

koparani

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s