Δυνάμεις

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

[Εκείνη μισεί τη φυσική.
Εκείνος λατρεύει κάθε άσκηση θερμοδυναμικής που λύνει.
Εκείνος θαυμάζει σε αυτή το θετικό τρόπο σκέψης της.
Εκείνη το αρνείται πεισματικά και καλείται να το αναλύσει με τον πιο ‘’αντι-θετικό’’ τρόπο.]

Μου μίλησε για δυνάμεις ελκτικές και απωστικές. Συνισταμένες, ομόρροπες και αντίρροπες. Μου είπε κι άλλα. Ανούσια ή μη εγώ συγκράτησα ένα πράγμα: ‘’Οι δυνάμεις στη φύση έρχονται σε ζευγάρια. Δεν εκδηλώνεται δράση χωρίς αντίδραση.’’ Εκεί σταμάτησα να ακούω. Πιάστηκα από αυτή σου τη φράση και θέλω να σου δείξω το δικό μου φυσικό τρόπο σκέψης.

Έχω γνωρίσει από κοντά τη δύναμη της φιλίας. Δύναμη σίγουρα ελκτική και αν τύχει να είναι και αντίρροπη τότε ίσως περάσεις λίγο καλύτερα. Αυτός που τιτλοφορείται ως φίλος, έχει τη δύναμη να σε σηκώσει από κάθε αναποδιά και να σου δώσει λίγη από τη δική του για το δρόμο. Για να μη σε αφήσει μόνο.

Η σκέψη μου πετάει και πάει στη δύναμη της θέλησης. Δεν γνωρίζω αν ο Νεύτωνας την ανέφερε σε κάποιον από τους νόμους του. Νομίζω όχι…
Η δύναμη της θέλησης είναι μεγαλειώδης. Έλκει, απωθεί, στροβιλίζει, διαγράφει και δημιουργεί οτιδήποτε τόσο εξ αποστάσεως όσο και εξ επαφής. Κατάλαβα επίσης ότι η συνισταμένη δύναμη της θελήσεως και του μυαλού, δεν είναι ποτέ μηδέν. Πάντα έχει μπροστά της ένα πρόσημο.

Από την άλλη είναι και η δύναμη της συνήθειας. Ισχυρή. Δεν πτοείται από κανόνες, πράξεις και αριθμούς. Δύσκολα μεταβάλλεται. Ίδιο μέτρο, ίδια κατεύθυνση. Είναι όμως μέχρι να επιδράσει πάνω της η προαναφερθείσα ‘’δύναμη της θέλησης’’. Σε αυτή την περίπτωση εξουδετερώνεται.

Βέβαια, υπάρχει και η δύναμη που μπορεί να σου ασκήσει ένας συγκεκριμένος άνθρωπος. Για αυτή δεν προνόησε το σύμπαν. Δεν ξέρω καν τι είδους δύναμη είναι. Θα την πω ηλεκτρική. Γιατί η δύναμη που ασκεί ο y στο σώμα και το μυαλό του y ’ μοιάζει με ηλεκτροσόκ.  

Εσκεμμένα δεν ανέφερα τη δύναμη της αγάπης. Αυτή είναι επί παντός επιστητού. Έλκει και έλκεται, απωθεί και απωθείται, διαιρείται και πολλαπλασιάζεται. Μπορεί και να συνίσταται με κάποια άλλη. Μπορεί και το άθροισμα των συνισταμένων να ισούται με μηδέν.
Βασικά κατέληξα.
Δεν την θεωρώ καν δύναμη.
Θα την ονομάσω «η αδυναμία»σου!

konstantinou

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s