Bon Dia Speak.Easy

The time is always right to do what is right

Της Ντίας Κουκ

  1. Γίνεται, σαν σήμερα, η απονομή του βραβείου Νόμπελ στον Martin Luther King. Ένας Αφροαμερικανός με όραμα να αποδοθούν δικαιώματα βασικής ελευθερίας στους ομοίους του.

Πάλεψε με λέξεις όπως δικαιοσύνη, ισότητα και αδερφοποίηση. Στηρίχτηκε στη φιλοσοφία της μη βίας του Γκάντι και οι διαμαρτυρίες του ίδιου και όσων τον ακολούθησαν, ήταν κυρίως πορείες και καθιστικές διαμαρτυρίες. Ήταν αδύνατο να συνειδητοποιήσει ότι ένα κτήριο ή ένα λεωφορείο είναι μόνο για λευκούς. Η πλήρης περιθωριοποίηση τον ώθησε να κινητοποιήσει αφροαμερικανούς και μη. Φυλακίστηκε μερικές φορές, αλλά αυτό δεν τον σταμάτησε από το να κάνει το έργο του, το οποίο θεώρησε ότι οι θεμελιωτές της αμερικάνικης ανεξαρτησίας έγραψαν. «Όλοι (το δικό μας άπαντες) ανεξαιρέτως χρώματος, φυλής ή θρησκείας έχουν το απαρέγκλιτο δικαίωμα στην ελευθερία και στην επιδίωξη της ευτυχίας.» Στα ίδια λόγια των πρώτων, στήριξε τις δικές του θεωρίες για να προσπαθήσει να βρει το αναφαίρετο – πλέον- δικαίωμα κάθε πολίτη.

Ένα χρόνο νωρίτερα, η ευρηματική ομιλία του στην Washington, συγκίνησε και δραστηριοποίησε πλήθος κόσμου, με αποτέλεσμα να ψηφιστεί ο Νόμος περί Πολιτικών Δικαιωμάτων. Επιβλήθηκε η εξάλειψη ρατσιστικών εκδηλώσεων σε δημόσιους χώρους, καθώς και η ποινική δίωξη.

«Έχω ένα όνειρο», είπε.

Στην Αμερική, σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, Αφροαμερικανοί ακόμα αδικούνται. Ο αγώνας αυτού του ανθρώπου φαίνεται να είναι μάταιος. Η διάκριση σε βάρος Αφροαμερικανών είναι σύνηθες φαινόμενο και εκδηλώνεται από όργανα ης τάξης, τους αστυνομικούς. Δημοσιογράφοι προσπαθούν να βρουν τον πραγματικό αριθμό των νεκρών, αλλά τα στοιχεία αποκρύπτονται. Παιδιά, σε μικρή ηλικία, χάνουν γονείς και αδέρφια, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Υπάρχει μόνο οι δικαιολογία ότι οπλοφορούν, ενώ τα λίγα στοιχεία δείχνουν πως οι μισοί ήταν  άοπλοι. Μετά από τόσα χρόνια, ο ρατσισμός καλά κρατεί.

Ας έρθουμε και λίγο πιο κοντά, στα ελληνικά νησιά, πρόσφυγες συνωστίζονται και διακρίνονται. Οι Έλληνες, που θα έπρεπε να είμαστε λιγότερο ρατσιστές και περισσότερο καταδεκτικοί.

Το όνειρο του απομακρύνεται και το Νόμπελ του χάνει την αξία του, σαν ο χρόνος να μην είχε καμία σημασία. Μικρές προσπάθειες γίνονται για μικρή μετατόπιση και αλλαγή της κατάστασης, όμως ο καθένας οφείλει να πάρει μέρος, για να αξίζει ο χρόνος και τα θεμέλια που μπήκαν από έναν σπουδαίο φιλειρηνιστή.

«Έχω ένα όνειρο, τα παιδιά μου να ζήσουν κάποια μέρα σε ένα έθνος, όπου δε θα κρίνονται από το χρώμα, αλλά από το χαρακτήρα.»    

kouk

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s