ανάσα Speak.Easy

[nôtre]

Της Νικολέτας Οικονομίδου

Κοιτώντας δεξιά και αριστερά βλέπω πως το δωμάτιο μοιάζει πλέον εξαιρετικά άδειο. Του λείπουν όλα όσα θα ήταν ικανά να το γεμίσουν και εγώ τα ψάχνω στα συρτάρια που έχουν μείνει μισάνοιχτα και στα ντουλάπια που μοιάζουν να είναι ερμητικά κλειστά. Έχοντας όλες μου τις αισθήσεις ενεργοποιημένες μετακινώ το βλέμμα μου σε κάθε πιθανό σημείο του δωματίου στο οποίο θα μπορούσαν να έχουν κρυφτεί.

Βρίσκω μόνο σκονισμένα πράγματα που θέλω να αφήσω πίσω μου, στιγμές που δεν θα ήθελα καθόλου να κουβαλήσω και εικόνες που θα προτιμούσα να μην έχουν υπάρξει. Πέφτω διαρκώς πάνω σε όλα όσα προσπαθώ να μην σκέφτομαι και κάθε φορά προσπαθώ να βρω κάτι αισιόδοξο να πω.
-Όλα θα πάνε καλά!
-Μην ανησυχείς,σε λίγους μήνες θα σου φαίνονται αστεία όλα αυτά.
-Θα περάσει ο καιρός και ούτε που θα το καταλάβεις…
-Θα έρθουν καλύτερες μέρες,στο υπόσχομαι.
Προσπαθώ να βρω κάτι αισιόδοξο να πω για να το ακούσω εγώ η ίδια και να πειστώ πως όλα αυτά τα <<θα>> που κυριαρχούν στις συζητήσεις μας,κάποια στιγμή <<θα>> πάρουν σάρκα και οστά.
Και μπορεί η στιγμή αυτή να είναι κοντά μας. Μπορεί αυτή η στιγμή να είναι τόσο κοντά μας που τελικά δεν μπορούμε να την δούμε.
Αρκεί μια πιο προσεκτική ματιά.
Αρκεί, να καταλάβουμε πως η εποχή μας δεν είναι τέλεια και δεν θα μπορέσει ποτέ να είναι τέλεια. Θα είναι όμως, η δικιά μας εποχή· αυτό μετράει.

oikonomidou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s