Ιστορία πέντε ημερών

Της Φάτα Μοργκάνα

Κατά γενική ομολογία τα ραντεβού μου τις περισσότερες φορές δεν είναι επιτυχημένα. Ουκ ολίγες φορές συναντήθηκα με βαρετούς ή τρελούς ανθρώπους, έπινα το χυμό μου και μετρούσα τα λεπτά για να γυρίσω στο σπίτι μου όπου με περίμενε η αόρατη γάτα μου.

Όμως σήμερα θέλω να διηγηθώ την ερωτική ιστορία μου με έναν στρίπερ.

Ήταν ψηλός (πολύ ψηλός). Και μαύρος (λίγο μαύρος). Στα μάτια μου μοιάζει με τον Dwayne Johnson, κι όποιος δεν τον ξέρει να τον ψάξει και να τον δει για να με καταλάβει λίγο. [Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχηθώ να μην ανακαλύψει ποτέ τη στήλη μου η μαμά μου. Ή ο μπαμπάς μου.]

Χόρευε στο κλαμπ όπου δουλεύω, είναι δηλαδή θεωρητικά χορευτής στο επάγγελμα. Στην ιστορία αυτή θα τον ονομάζω στρίπερ, όχι γιατί δε μου αρέσει το όνομά του, αλλά γιατί ενθουσιάζομαι πολύ με το επάγγελμα, όσο κι αν θέλω να κρατώ σοβαρό το προφίλ μου.

Η ιστορία λοιπόν έχει ως εξής: από την ημέρα που με γνώρισε, ενθουσιάστηκε μαζί μου. Κάτι πάνω μου το έβρισκε πολύ πολύ ενδιαφέρον, κι έτσι όποτε δουλεύαμε μαζί ερχόταν και με χαιρετούσε εγκάρδια και με πολλά γέλια (γιατί γελούσε πάντα πολύ). Την τρίτη φορά που με είδε, μου άφησε τα στοιχεία επικοινωνίας του. Εγώ δεν είχα καταλάβει μέχρι τότε πως τον ενδιέφερα ερωτικά. Πιστεύω πως η κάθε κοπέλα που γνώριζε τον Dwayne Johnson δε θα φανταζόταν ποτέ πως θα μπορούσε να υπάρξει κάτι ερωτικό μεταξύ τους.

Την Κυριακή μιλήσαμε στο τηλέφωνο, τη Δευτέρα βγήκαμε για φαγητό. Τον συνάντησα μετά το μάθημά μου, πήγαμε σε ένα εστιατόριο, κι εκεί που μιλόυσαμε έσκυψε και με φίλησε. Ήταν λίγο ρομαντικό. Κι έπειτα με πήγε στο σπίτι μου με το αυτοκίνητο, και μου ζήτησε να ανεβεί επάνω. Και εγώ α) ούτε είχα συμμαζέψει, β) ούτε είχα κάνει αποτρίχωση, κι έτσι το έπαιξα δύσκολη και του είπα «όχι σήμερα, αύριο».

Και μου τηλεφωνεί μισή ώρα αφού αποχαιρετιστήκαμε, και μου λέει «βασικά, εγώ για μια άλλη ενδιαφέρομαι, αλλά αυτή είναι διακοπές τώρα, γυρίζει την άλλη εβδομάδα. οπότε, αν θες να βγαίνουμε μέσα στην εβδομάδα, οκ.». Κι εγώ από το σοκ, του είπα πολύ φυσικά «μα, φυσικά, θέλω».

Και την Τρίτη ξαναβγήκαμε για φαγητό, με πήρε από το σπίτι και πήγαμε στο αγαπημένο μου εστιατόριο, που έχει γυαλιστερές κορδέλες στους τοίχους και πίσω αυλή. Και μου μίλησε για όλη την παιδική του ηλικία. Και ήταν δύσκολη. Και εγώ δάκρυσα. Κι έπειτα με γύρισε στο σπίτι και πάρκαρε, και άνοιξε την οροφή του αυτοκινήτου, και κοιτούσαμε τον ουρανό.

Και την Τετάρτη συναντηθήκαμε το απόγευμα και πήγαμε στο σπίτι του. Κι αυτός μόλις μπήκε στο σπίτι, ξεντύθηκε. Τελείως. Και του λέω «τι κάνεις!; ντύσου». Και ντύθηκε, και έβαλε και παπούτσια. Και πήρε και τα κλειδιά στο χέρι, και το κινητό, και μου λέει «θα σε πάω σπίτι. έλα». Και λέω «ορίστε;». Και για να μην τα πολυλογώ, αποκαλύφθηκε η τρέλα του τρελού, και έζησα εγώ καλά, κι αυτός καλύτερα με την νέα του κοπέλα –την κοπέλα που γύρισε από τις διακοπές μια εβδομάδα αργότερα.

Υστερόγραφο: τον συναντώ στη δουλειά και πάντοτε μιλάμε εγκάρδια. Αυτός ενθουσιάζεται που με βλέπει κι εγώ ενθουσιάζομαι που ενθουσιάζεται. Δύο πράγματα θα ήθελα να κρατήσετε από αυτή τη μικρή ιστορία· τρελούς ανθρώπους θα συναντήσετε και έξω από τις ιντερνετικές πλατφόρμες. Μην επαναπαύεστε. Κι επίσης, μην αποκλείετε τις κοινωνικές σχέσεις με ανθρώπους όπου δεν ταίριαξαν οι ερωτικές. Μερικές φορές τα πράγματα έρχονται όπως δεν τα είχαμε φανταστεί.

Να είστε καλά και να βάλετε όλοι να δείτε το Magic Mike.

morgana

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s