Μέλι στην οθόνη σας Speak.Easy

Υπάρχει ελπίς;

Της Μελίνας Αμανατίδου

Ξυπνάς το πρωί και ελπίζεις να έχει καλό καιρό. Βγαίνεις στο δρόμο και ελπίζεις να προλάβεις το λεωφορείο. Δουλεύεις όλο το μήνα και ελπίζεις να πληρωθείς κανονικά. Κόβεις τη ζάχαρη από τους καφέδες και ελπίζεις να χάσεις κανένα κιλό. Πηγαίνεις εκεί που θα είναι- ξέρεις ποιος ή ποια –και ελπίζεις να συναντηθείτε και καλά τυχαία.

Γενικά, ελπίζεις

Από τα πιο μικρά και ασήμαντα πράγματα στη ζωή, μέχρι τα πιο μεγάλα και σημαντικά…ελπίζεις. Δεν σταματάς ποτέ. Γιατί; Γιατί, η ελπίδα είναι μέρος της καθημερινότητας και της ζωής σου, για όσο θα ζεις και για όσο θα αναπνέεις.

Dum spiro spero, όπως κι εσύ.

Άλλωστε, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, λένε.

Το φως της καίει, όταν επικρατεί το σκοτάδι. Μένει εκεί και υπάρχει, όταν δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Είναι εκεί και περιμένει για να δώσει ένα χέρι βοηθείας, όταν δεν υπάρχει κάποιο άλλο. Γεννιέται, εκεί που όλα έχουν πεθάνει.

Ακόμη κι αν πρόκειται για μία «τυφλή ελπίδα», είναι πάλι εκεί και σου επιτρέπει έστω να ονειρεύεσαι. Ακόμη κι αν είσαι από αυτούς που δεν ελπίζουν σε θαύματα, ελπίζεις τουλάχιστον στο να έκλεισες τον θερμοσίφωνα.

Ελπίζεις και δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά. Γιατί, η ελπίδα είναι η μόνη που έμεινε στο κουτί της Πανδώρας και αυτή που θα πεθαίνει τελευταία- αυτή και οι κατσαρίδες…

amanatidou

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s