Συν Αθηνά και χείρα κίνει Speak.Easy

Αναζητείται έμπνευση

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

Αρχίζω να γράφω.
Το σβήνω.
Πληκτρολογώ μία λέξη.
Βαρέθηκα.
Ανοίγω τέρμα τη μουσική.
Κοιτάω την οθόνη.
Θέλω να γράψω αλλά δεν ξέρω τι…

Η απόλυτη ηρεμία κατακλύζει τα πάντα. Το δωμάτιο, το μυαλό μου, την ψυχή μου.
Θεωρώ ότι βρίσκομαι σε νιρβάνα.
Καιρό είχα να νιώσω τόσο ξέγνοιαστη.  
Το άγχος είναι ο καλύτερός μου φίλος.

Κι εδώ έχω να σημειώσω την μεγαλύτερη αντίφαση.
«Κυνήγα την ηρεμία στη ζωή σου»
[Τάδε έφη η Αθηνά λίγες μέρες πριν στον άνθρωπο της καρδιάς της.]

Εντελώς συμπτωματικά όμως έχασα την έμπνευσή μου.
(Ήδη είναι η τρίτη φορά που διακόπτω τη συγγραφή αυτού του κειμένου).
Μα πλέον δεν θυμάμαι πώς να κάνω φασαρία.
Να προκαλέσω την τύχη μου;
Ή να προκαλέσεις εσύ τη δικιά μου;

Τάραξε λίγο τα νερά.
Να νευριάσεις και να μου θυμώσεις.
Να σκέφτομαι πόσο εγωιστής και επιπόλαιος είσαι.

Μα τι έχω πάθει;
Έμαθα στην ομορφιά της φασαρίας σου και απαρνιέμαι την ηρεμία μου.

Κι όσο αναζητείται η έμπνευση, καταζητούμαι εγώ.

 

Σημείωση ¹ : Ο άνθρωπος της καρδιάς μου να ακούσει τη συμβουλή μου και να συνεχίσει να ψάχνει την ηρεμία στη ζωή της.

Σημείωση² : Η αλήθεια είναι ότι μέσα στο χάος μου ξεχνάω πόσα κείμενα μου πρόσφερε η ηρεμία μαζί σου.

konstantinou

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s