Ερημωμένο άστυ

Της Ζωής Καρανάσιου

Ξεδιπλώνεται το αύριο εντός μου.

Σε γυρεύω∙

Μέσα στη θαμπάδα αυτού του ψυχρού κόσμου.

Χαραυγή,

Και κάτω από το λιγοστό φως

Αναζητώ μια στάλα λύτρωσης.

Εκκωφαντικός ο ήχος των ματιών

διαταράσσει την αδιέξοδη ησυχία.

Η μυρωδιά του χθες κατακλύζει την ατμόσφαιρα,

Ψάχνοντας διαφυγή στο ξεχασμένο μέλλον.

Το ευάλωτο εγώ μου

Υποχείριο

στη θύελλα του σκότους τριγυρνά σε ενσαρκωμένες σκέψεις.

Ζωγραφισμένη όψη

μέσα στο παράλογο ρίγος της ματαιότητας∙

Μια άκομψη φιγούρα να αντικαθιστά την απουσία σου στο χώρο.

Ένα αύριο να τρέχει στη θύελλα ξεθωριασμένων αναμνήσεων,

Κι εμείς χαμένοι στη δειλία της πόλης.

karanasiou2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s