Don't Speak Movieholic Recommendation

ΟΔΗΓΟΣ ΑΡΧΑΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ Wes Anderson

της Γεωργίας Γκαντιτζικίδου

Αν είχα ποτέ την ευκαιρία να παραχωρήσω σε κάποιον άλλο το σενάριο και τη σκηνοθεσία της ζωής μου, αδιαμφισβήτητα αυτός θα ήταν ο Wes Anderson. Ο μαγικός ρεαλισμός και η μοναδική οπτική της δικής του πραγματικότητας είναι άλλωστε αυτά που τον έχουν καθιερώσει ως έναν από τους πιο πολυσυζητημένους σκηνοθέτες της εποχής μας. Μελαγχολικές κωμωδίες με έντονο το παραμυθικό στοιχείο, θεματική που αφορά την απώλεια, σύνθετες διαπροσωπικές σχέσεις, έρωτες και χαρακτήρες εκκεντρικοί, περίπλοκοι και απογοητευμένοι. Πλάνα και σκηνές με χαρακτηριστική οπτική και αφήγηση, soundtracks από τα ‘60s και τα ‘70s που παραπέμπουν σε μια άλλη εποχή καθώς επίσης και η επιτηδευμένα περιορισμένη χρωματική παλέτα που χρησιμοποιεί είναι μερικά από τα συστατικά των ταινιών του.

~

*  Rushmore (1998)

10520297_1627716960849038_1011728766_n

«I guess you’ve just gotta find something you love to do and then… do it for the rest of your life.»

Το Rushmore θεωρείται μια από τις πιο πετυχημένες cult ταινίες των ‘90s έχοντας κερδίσει πλήθος βραβείων και θετικών κριτικών.
Ο εκκεντρικός έφηβος Max Fischer μαθητής του διάσημου ιδιωτικού κολεγίου «Rushmore» καταφέρνει με έναν μοναδικά παράδοξο τρόπο να είναι ο πιο δραστήριος μαθητής –συμμετέχοντας σχεδόν σε όλες τις ενδοσχολικές δραστηριότητες– με τις χειρότερες βαθμολογίες. Ο Herman Blume ένας πλούσιος κυκλοθυμικός βιομήχανος βαθιά απογοητευμένος από το γάμο και τη ζωή του, συνεπαρμένος από τη γεμάτη αυτοπεποίθηση προσωπικότητα του Max γίνεται ο καλύτερος φίλος και μέντοράς του.
Οι δυο φίλοι όμως μετατρέπονται σε θανάσιμοι εχθροί όταν ερωτεύονται την καθηγήτρια Rosemary Cross. Διαμάχες, πράξεις εκδίκησης και ακραίες διεκδικήσεις, στις οποίες δύσκολα ξεχωρίζει κανείς ποιος είναι ενήλικος και ποιος παιδί.
Αυτό που λάτρεψα στην συγκεκριμένη ταινία είναι το γεγονός πως ο Anderson καταφέρνει μέσα από μικρές αλλά λεπτομερείς σκηνές να δώσει έμφαση στις πτυχές της προσωπικότητας των δύο πρωταγωνιστών. Από τη μία ο φιλόδοξος και ενθουσιώδης Max και από την άλλη ο καταβεβλημένος από τη νωθρότητα του ενήλικου βίου του Herman συμβολίζουν τη μεταβολή του ανθρώπου από την παιδικότητα προς την ενηλικίωση και τις απογοητεύσεις που πολλές φορές αυτή επιφυλάσσει.

* The Royal Tenenbaums (2001)

editbig-7.jpg

«Can’t somebody be a shit their whole life and try to repair the damage?»

Ο καθένας από εμάς πιστεύει πως είναι μέλος της πιο «ενοχλητικά» ιδιόρρυθμης οικογένειας. Όμως ο τίτλος αυτός ανήκει δικαιωματικά στην οικογένεια Tenenbaum.
Τρία αδέλφια ο Chas, η Margot και ο Richie είναι ιδιοφυΐες, διάσημοι από μικρή ηλικία και αρκετά άτυχοι που είναι παιδιά του Royal Tenenbaum. Οι τρεις βιώνοντας την πτώση και φθορά μετά από την τεράστια επιτυχία των παιδικών τους χρόνων όσον αφορά την επαγγελματική και προσωπική τους ζωή, επιστρέφουν μετά από είκοσι δύο χρόνια στο πατρικό τους μετά από πρωτοβουλία του πατέρα τους, που προσπαθεί να επανενώσει τα κομμάτια της οικογένειάς του. Χαρακτήρες μοναχικοί, περίπλοκοι, γεμάτοι ιδιοτροπίες και μυστικά, ανεκπλήρωτοι έρωτες και χαοτικές καταστάσεις αντιζηλίας, που στο τέλος τη θέση τους παίρνει η κατανόηση, αποτελούν τα συστατικά αυτής της κωμωδίας που χάρισε στον Gene Hackman τη χρυσή σφαίρα για την ερμηνεία του.
Όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι της ταινίας, ο Anderson χρησιμοποιεί, όπως και σε άλλες ταινίες του τυπογραφικά στοιχεία για την παρουσίαση των χαρακτήρων του, αφήγηση με θεματικές ενότητες, που θυμίζουν κεφάλαια βιβλίου, περιορισμένα χρώματα και τραγούδια από τη δεκαετία του ’60 έως και του ’90 με πιο γνωστά το «Rock The Casbah» των Clash, «She Smilled Sweetly» των Rolling Stones και το «Needle In The Hay» του Elliot Smith.

The Life Aquatic with Steve Zissou (2004)

lifeaquatic_2188870b

«This is an adventure.»

Ο θαλάσσιος εξερευνητής και κινηματογραφιστής Steve Zissou –που θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τον Ζακ-Υβ Κουστώ– έχοντας στο πλευρό του το πιστό πλήρωμά του, την εκκεντρική πρώην γυναίκα του, το γιο που γνωρίζει για πρώτη φορά και μία ρεπόρτερ, ξεκινάει για τη μεγαλύτερη περιπέτεια της καριέρας του προς αναζήτηση εκδίκησης για το χαμό του φίλου και συνεργάτη του.
Τα υπέροχα πλάνα με φόντο τον ωκεανό και τα μυστηριώδη θαύματα που κρύβει, το πλήθος τραγουδιών παρμένα από τη δισκογραφία του David Bowie καθώς και οι επανεκτελέσεις τους από τον Seu Jorje στα γαλλικά σε συνδυασμό με τις ερμηνείες των Bill Murray, Owen Wilson, Cate Blanchett και άλλων γνωστών ηθοποιών καθιστούν τη συγκεκριμένη ταινία μια από τις αγαπημένες μου.

Moonrise Kingdom (2012)

new-picture-5

«What kind of bird are you?»

Ένα μικρό νησί στο οποίο συμβαίνουν μεγάλα πράγματα! Σε μία κοινότητα, όπου οι περισσότεροι ενήλικες φαντάζουν δυστυχισμένοι και απογοητευμένοι από τις ζωές τους, δύο παιδιά η Suzy και ο Sam, ερωτευμένοι και αθεράπευτα ονειροπόλοι, μετά από ένα χρόνο αλληλογραφίας αποφασίζουν να το σκάσουν μαζί. Σε πλήρη αντίθεση με τον ενήλικο κόσμο είναι αφιερωμένοι και πολύ πιο σοβαροί σε θέματα αγάπης, στα μεγάλα -και ίσως μη πραγματοποιήσιμα- σχέδια, στα βιβλία και σε οτιδήποτε μικρό ή μεγάλο αποτελεί κινητήρια δύναμη στις ζωές μας.
Ένας καμβάς από ζωηρόχρωμα χρώματα, γλαφυρές σκηνές και μουσική παρμένη από τις συνθέσεις του Benjamin Britten,  αλλά και τραγούδια όπως το “Le Temps De L’ Αmour” της Françoise Hardy αφήνουν για ακόμη μια φορά το μοναδικό στίγμα της τεχνοτροπίας του Anderson.

* The Grand Budapest Hotel (2014)

The Grand Budapest Hotel - 64th Berlin Film Festival

 «Keep your hands off my lobby boy!»

Ο Wes Anderson εμπνευσμένος από τα γραπτά του Stefan Zweig, με το μοναδικό στυλ που διαπνέει τις ταινίες του, δημιουργεί για άλλη μια φορά ένα οπτικοακουστικό αριστούργημα!
Η ιστορία εξελίσσεται στη διάρκεια του μεσοπολέμου στο πολυτελέστατο ξενοδοχείο των Άλπεων «Grand Budapest». Ο εκκεντρικός και τελειομανής θυρωρός Gustave, ο αφοσιωμένος νεαρός γκρουμ Ziro και η αγαπημένη του Agatha εμπλέκονται αναπάντεχα σε ένα επικίνδυνο ανθρωποκυνηγητό, που ξεκινάει με το θάνατο μίας ηλικιωμένης ερωμένης και εκτυλίσσεται γύρω από έναν πολύτιμο πίνακα, μία αμύθητη περιουσία και πολλά ακόμη κωμικοτραγικά γεγονότα.
Οι σχολαστικά εμπνευσμένοι, ιδιόρρυθμοι όπως πάντα, αλλά και τρυφεροί χαρακτήρες, οι μοναδικές ερμηνείες των ηθοποιών, η απρόσωπη αφήγηση, τα χρώματα και τα εκπληκτικά τοπία παραπέμπουν στο αίσθημα εκείνων των παραμυθιών που λατρέψαμε ως παιδιά: γεμάτα περιπέτεια, φαντασία και εικόνες.

~

Η αλήθεια είναι πως θα μπορούσα να γράφω για ώρες ολόκληρες για τις ταινίες του Anderson, όμως προσπάθησα να παραθέσω μόνο μερικά από τα στοιχεία των ταινιών του, γιατί αλλιώς ξέρω πως σίγουρα θα καταντούσα κουραστική! Θεωρώ πως ο Wes Anderson είναι από τους σκηνοθέτες που είτε θα λατρέψεις είτε θα μισήσεις. Αδιάφορες πάντως σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οι ταινίες του… Υπάρχουν, βέβαια, και άλλες όπως το «The Darjeeling Limited» και το «Fantastic Mr. Fox», πιστεύω, όμως, πως αυτές που διάλεξα, είναι οι πιο χαρακτηριστικές για να κατανοήσει κανείς την ξεχωριστή οπτική και τις μοναδικές ιστορίες που έχει το ταλέντο να δημιουργεί!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s