Καληνύχτα. Κενό.

Της Αθηνάς Κωσταντίνου

Αυτό το βράδυ επέλεξα να είναι διαφορετικό.
Δεν θα προσπαθήσω να κοιμηθώ.
Θα αφήσω το κενό μου κενό.

Καληνύχτα.

Πώς χαρακτηρίζεται μια νύχτα καλή;
Μα τίποτα δεν συμβαίνει τη νύχτα.
Ή όπως έχω μάθει τίποτα καλό δεν μπορεί να συμβεί μετά τις 2 το βράδυ.

Κενό.

Εκείνο το υπέροχο κενό.
Χωρίς φωνές.
Χωρίς άλλα πρόσωπα.
Χωρίς την οθόνη του κινητού σου.
Μόνο εκείνα τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν.

Καληνύχτα.

Σήμερα δεν μου είπες καληνύχτα.
Και να μου είπες δεν την άκουσα.
Ή και να την άκουσα δεν την ένιωσα.

-Έπαψα να νιώθω το κενό.-

Μπορεί το κενό να μην γεμίζει με λέξεις, με υποσχέσεις, με λόγια της καληνύχτας αλλά γεμίζει με εκείνη τη ματιά σου. Ένα νάζι, ένα χαμόγελο, μία χειρονομία. Από την άλλη μπορεί και όχι. Μπορεί όλα αυτά να είναι πλασματικές ανάγκες του κενού μου.
[Θα πρέπει να γνωρίσω καλύτερα αυτό μου το κενό.]

Για εκείνους που σου γεμίζουν το κενό αξίζει να ξενυχτάς.

Όσο για σένα που το κενό σου έμεινε κενό αξίζεις εκείνη την καληνύχτα που δεν σου δόθηκε ποτέ.

Καληνύχτα και σε σένα, λοιπόν.

Το κενό σου .

konstantinou

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s