countdown Μπες στα παπούτσια μου Speak.Easy

4. ήταν Απρίλιος και ήσουν κάπως ντεφορμέ.

[Η ανασκόπηση του Απριλίου]

Της Μαρίας Χατζηκαλλία

Δεκέμβριος μήνας και πρέπει καλή μου να αναπόλησεις τα του Απριλίου.

Φτιάχνεις γαλλικό φουντούκι, βάφεις τα νύχια γαλάζια, φοράς τα συνηθισμένα δαχτυλίδια και ψάχνεις στο γιουτιούμπ το επίσης συνηθισμένο τραγούδι. Ακουστικά στα αυτιά, φέισμπουκ ερμητικά κλειστό, μαλλιά μαζεμένα σε πλεξούδα. Αρχίζεις να πληκτρολογείς λέξεις που να θυμίζουν άνοιξη και λουλούδια και απρίλιο, λες και θα μπορούσες καλή μου να γράψεις κείμενο χωρίς τουλίπες και μπλε και ποδήλατα. Προσπαθείς τουλάχιστον και φαίνεται να τα καταφέρνεις. Ο Απρίλιος αξίζει να παραδεχτείς πως σε είχε βρει λιγάκι ντεφορμέ. Μια επιστροφή στη Θεσσαλονίκη και ένα απόγευμα αφιερωμένο σε μια φίλη ιδιαίτερα αγαπημένη σε μία επίσης αγαπημένη ταράτσα στην πόλη να βγάζετε φωτογραφίες και να ελπίζετε πως θα εμφανιστούν, εν τέλει, σε έκδοση πολαρόιντ. Άδικος κόπος και εκείνος καλή μου. Η τεχνολογία της dslr επισήμως κυριάρχησε. Ας έχει. Πίσω στην Ξάνθη και η σχολή φαίνεται να λαμβάνει τρομακτικές διαστάσεις. Νόμιζες καλή μου. Και μετά ένα απογευματάκι στο ντίλι να πίνεις σοκολάτα φουντούκι και να εξηγείς τους λόγους της εν λόγω κατάθλιψης σου. Κατάθλιψης για γέλια δηλαδή, αφού έρχεται κατά μέσο όρο τρεις φορές την εβδομάδα. Με τα παιδιά αρχίζεις σιγά σιγά να εξοικιώνεσαι, κρατάς τις αντιστάσεις σου βέβαια και ας σε βλέπουν έτσι χαμογελαστή. Λίγο χρόνο ακόμη επιζητάς. Μιλώντας για χρόνο, είναι και το Πάσχα που πλησιάζει και νιώθεις να χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Πριν δυο μήνες θα τα παρατούσες όλα για να ξαναδώσεις πανελλήνιες και τώρα η ιδέα της επιστροφής λιγάκι σε τρομάζει. Αχ καλή μου, λες και δε σε ξέρω. Να και τώρα που γράφεις έχεις αλλάξει δέκα διαθέσεις. Από τη μία σκέφτηκες να παρατήσεις τον υπολογιστή και να τρέξεις στον έξω κόσμο από την άλλη είναι και αυτό το τζάκι το στολισμένο που σε πείθει βεβαίως βεβαίως. Τι να κάνεις όμως έτσι είναι οι ανασκοπήσεις, μετά το αρχικό σοκ του τόταλ μπλανκ έρχονται στο ημίφως ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της κατά τ’ άλλα όμορφης ζωής σου. Και βρίσκεσαι εσύ καλή μου Δεκέμβριο μήνα φορώντας φούτερ κόκκινο και πυτζάμα καρώ να ανακαλείς απριλιανά μυστικά προσπαθώντας να τα προσαρμόσεις στο εν λόγω κρίστμας μουντ. Και ενώ συνεχώς κολλάς γιατί οι ανασκοπήσεις δεν είναι πάντα εύκολες πόσο μάλλον όταν λησμονείς σημαντικές λεπτομέρειες των εν λόγω ημερών και τείνεις να αναβιώσεις την τέχνη του να μην έχεις έμπνευση υπ’ αριθμόν 625, θυμάσαι πως το αξιαγάπητο αυτό κείμενο σου πρέπει να κορυφωθεί με μία από καρδιάς ευχή για το δεκαεφτά που έρχεται και καθόλου δεν περιμένεις. Λίγο πιεστικό να μιλάς για ευχές σκέφτεσαι μιας και είσαι πάντα αυτή καλή μου που κολλάς και απλά σκας ένα χαμόγελο τη στιγμή των ευχών. Να πάνε όλα καλά λες και μετά αναθεωρείς. Θα πάνε όλα καλά. Όσο υπάρχει μπλε στον ουρανό, και τουλίπες στην ολλανδία και το ποδήλατο σου στην είσοδο της πολυκατοικίας και όσο υπάρχει αυτό το γκράφιτι που κάνατε στην προξένου κορομηλά στη δευτέρα λυκείου με φουξ σπρέυ. Όλα θα πάνε καλά. Και να σου λοιπόν που πάλι δε τα κατάφερες. Ας όψεται καλή μου το γιορτινό πνεύμα.

Μ.

Άκουσε ξανά ο,τι ακούγαμε τότε:

Διάβασε ξανά ο,τι διαβάστηκε τότε:

1. Μια Αίγλη κρυμμένη στο Γενί Χαμάμ – Της Ζωής Καρανάσιου

2. *δε-θελωντισμός – Της Νίκης Κωνσταντίνου Σγουρού

3. Η κλήση μου προωθείται – Του Αχιλλέα Μζ.

4. ένα βράδυ στο μπαλκόνι σημαίνει πολλά – Του Αχιλλέα Μζ.

5. Πέτα την ξεπέτα – Της Έλενας Δελήπαλτα

hatzikallia

 

Advertisements

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s