Χρυσαφένιες ιστορίες Speak.Easy

Μία σύντομη ιστορία.

Της Φάτα Μοργκάνα

Ξυπνάς και περπατάς προς την πόρτα του δωματίου αθόρυβα, για να μην τον ξυπνήσεις. Πριν κλείσεις την πόρτα γυρνάς και τον κοιτάς. Κοιμάται τόσο ήρεμα και όμορφα που για μια στιγμή σκέφτεσαι να γυρίσεις πίσω και να χωθείς κάτω από το πάπλωμα ανάμεσα στα χέρια του. Τελικά όμως βγαίνεις και κλείνεις πίσω σου με ησυχία την πόρτα.

Πηγαίνεις στην κουζίνα και ανοίγεις τα ντουλάπια σου, ψάχνεις αλεύρι και ζάχαρη, παίρνεις το γάλα από το ψυγείο, ένα αυγό. Προσπαθείς να φτιάξεις πρωινό και το καις λιγάκι. Ανοίγεις το παράθυρο για να φύγει ο καπνισμένος αέρας, αλλά έξω έχει παγωνιά κι έτσι κλείνεις το παράθυρο και ανοίγεις το καλοριφέρ. Κοιτάζεις κάτω στο δρόμο. Το πάρκο έξω από το σπίτι σου είναι ολόλευκο, καλυμμένο με ένα ολόλευκο πάπλωμα. Πάλι σκέφτεσαι παπλώματα και θες να γυρίσεις στο κρεβάτι.

Πηγαίνεις και τον ξυπνάς. Του λες για το καμμένο πρωινό για να είναι προετοιμασμένος. Σου λέει πως το ξέρει, η μυρωδιά έφτασε μέχρι τα σεντόνια. Τον φιλάς. Κανείς δεν είναι τέλειος.

Κάθεστε και τρώτε πρωινό. Τον κοιτάς και δεν μιλάτε πολύ και αναρωτιέσαι αν αυτό είναι κακό κι αν πρέπει να σκεφτείς να πεις κάτι γρήγορα. Όμως η σιωπή δεν είναι απαραίτητα άβολη. Μερικές φορές η σιωπή είναι πολύ βολική.

Τελειώνετε το πρωινό και κάθεστε στον καναπέ του σαλονιού. Παίρνετε τη μεγάλη γκρι κουβέρτα και κάθεστε δίπλα-δίπλα. Κοιτάζετε μαζί το χιονισμένο τοπίο. Η ομίχλη έχει κρύψει την κορυφή του πύργου της τηλεόρασης. Παίρνεις το βιβλίο με τις τρομακτικές ιστορίες που δεν μπορείς να το διαβάσεις όταν είσαι μόνη σου και ξεκινάς την ανάγνωση. Δίπλα του δεν φοβάσαι καθόλου.

Ανοίγει το κινητό του και κοιτάει εκεί. Του πετάς ένα μαξιλάρι, δεν θες να κοιτάει το κινητό του. Βάζετε να δείτε μια ταινία στον υπολογιστή. Αποκοιμιέσαι στην αγκαλιά του. Είναι Κυριακή και είσαι ευχαριστημένη.

Σημείωση: Θα ήθελα πολύ να είναι όλες οι μέρες Κυριακή. Ή μάλλον, έξι Κυριακές και μια Δευτέρα, για να μπορώ να εκτιμάω τις Κυριακές. Δε θα βρίσκεις συχνά ανθρώπους που θα μπορούν να κάνουν τις ημέρες σου Κυριακές και θα τρώνε το καμμένο σου φαγητό γιατί απλώς το έφτιαξες εσύ. Όταν τους βρίσκεις, να μην τους θεωρείς δεδομένους, γιατί ίσως από Κυριακές να μεταμορφωθούν σε Δευτέρες.

Το σημερινό κείμενο είναι ιστορία αληθινή, αλλά σύντομη. Αληθινή γιατί όσο γράφω κάθεται δίπλα μου κάτω από τη γκρι κουβέρτα. Σύντομη γιατί θέλω να κλείσω το λάπτοπ και να χωθώ στην αγκαλιά του.

Ελπίζω να βρείτε όλοι όσοι ψάχνετε αυτό που ψάχνετε και θέλετε να βρείτε. Να είστε καλά και να προσέχετε τους εαυτούς σας.

morgana

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s