Παλιά μου τέχνη Κοσκινά... Speak.Easy

σύντομος (απολογισμός)

Της Σταυρούλας Κοσκινά

(ελλείψει έμπνευσης)

Δεν ξέρω αν φταίνε οι πολικές θερμοκρασίες για την επιθυμία μου για οργάνωση και συγγραφή λιστών, ή απλά το ότι επιβίωσα τις πρώτες 16 μέρες του χρόνου με περισσότερες ώρες διαβάσματος από ότι ύπνου. Ίσως πάλι να φταίνε τα γλυκίσματα που όλοι μου πρόσφεραν για καλή χρονιά, κάποιοι ψυχαναγκασμοί, δύο καλά νέα, ένα κακό, μια κρίση πανικού για την αντίστροφη αναμέτρηση μέχρι το πολυπόθητο καλοκαίρι, ή απλώς ένα συνονθύλευμα όλων αυτών.

{Μάλλον είναι το συνονθύλευμα}

Μετά όμως από τις 16 μέρες ήθελα να προχωρήσω στην- μετά από πολυήμερη παρατήρηση- καταγραφή των συμπερασμάτων μου (επίσημη γλώσσα, επιστημονικό λεξιλόγιο)  και σε ένα σύντομο απολογισμό των (σχεδόν!) τριών εβδομάδων.

Να λοιπόν ένα πρότυπο  λίστας όλων όσων «πρέπει» να «διορθωθούν» :

  • Να μην επιτρέπω στο κρύο να με καθηλώνει αγκαλιά με την κουβέρτα μου. Δεν είναι δυνατόν να μην μπορώ να επιβληθώ στο πάπλωμα κάθε πρωί γιατί δε μου επιτρέπει να σηκωθώ, με αποτέλεσμα να ξυπνώ πάντα πέντε λεπτά πριν φύγω και να ντύνομαι με ότι βρω μπροστά μου.
  • Να  φοράω περισσότερα χρώματα και να μην αγοράσω άλλα ρούχα χρώματος μπορντό και κόκκινου γιατί δεν ξεχωρίζουν πλέον από τις άκρες των μαλλιών και συνεπώς φαίνομαι μονίμως σαν  μια αλεπού(προς αποφυγή παρεξηγήσεων αγαπώ τις αλεπούδες )
  • Να τακτοποιώ πιο συχνά το δωμάτιο μου και δη, την ντουλάπα μου που μονίμως είναι γεμάτη με τσαλακωμένα ρούχα
  • Να αρχίσω να τρώω μελομακάρονα, γιατί μόνο με τους κουραμπιέδες δεν νιώθεις Χριστούγεννα (και να συνειδητοποιώ πότε έχουμε Χριστούγεννα και πότε αυτά έχουν περάσει)
  • Να μην αφήνω ανεκμετάλλευτη ούτε μια μέρα, γιατί πολύ απλά καμία μέρα δεν είναι ανάξια εκμετάλλευσης
  • Να μη φοβάμαι την αλλαγή, όσο δύσκολη κι αν είναι, και να τολμάω να αλλάζω κάτι όταν πλέον δεν μου αρέσει λη έστω να το μεταποιώ για να το φέρω στα μέτρα μου
  • Να κάνω πράξη τα λόγια μου και τους στόχους και να μην μετατραπούν και αυτά λόγια του αέρα
  • Να μη παγιδεύομαι σε καταστάσεις, αλλά να μετατρέπω την παγίδα σε κρησφύγετο
  • Να μάθω να μην προσπαθώ να κρατήσω κοντά μου ό,τι θέλει να φύγει ( και όχι, δεν αναφέρομαι σε εκείνη τη γατούλα που την χάιδευα με το ζόρι, ενώ αυτή προσπαθούσε να ξεφύγει γιατί είδε ένα φίλο της γάτο βέβαια, όχι γιατί την τρόμαξα με την κρίση λατρείας μου προς το άτομο της) και να μη αμφιβάλλω για ό,τι έμεινε, ούτε να ψάχνω τους λόγους για τους οποίους δεν έφυγε, αναζητώντας ψεγάδια,  αλλά να σέβομαι τις επιλογές τους και να τις επικροτώ σιωπηλά.

Η λίστα έλαβε τέλος. Το χειροκρότημα επιτρέπεται μόνο αν καταφέρω να τηρήσω έστω και μία από αυτές τις υποσχέσεις. Αλλιώς η λίστα θα είναι ένα ακόμη άσπρο χαρτί που απλώς όφειλα να μην  αφήσω ανεκμετάλλευτο.

Υ.Γ.: Το να μην αφήνω κενές άσπρες σελίδες- υπολογιστή και τετραδίου- ανεκμετάλλευτες ήταν η τρίτη βουλίτσα της λίστας της 16 Ιανουαρίου του 2016. Και ναι, είναι η μόνη βουλίτσα- υπόσχεση που όντως κράτησα από τη στιγμή που το Speakink About γέμισε τις Δευτέρες μου. Ή πλέον τις δύο Δευτέρες του μήνα μου. (Καλή Χρονιά)

koskina

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s