Don't Speak Μπες στα παπούτσια μου Χωρίς κατηγορία

αυτή

Της Μαρίας Χατζηκαλλία

…με τις πυκνές φακίδες και τα λακάκια
και τα πράσινα μεγάλα μάτια και τις μπούκλες
και την ψιλόλιγνη σιλουέτα.

αυτή
η ρομαντική εικοσιτριάχρονη
με τα κόκκινα ψιλοτάκουνα και το πουά καλσόν
και τον καπνό και τα φιλτράκια
και τους πάκους άλφα τέσσερα.
αυτή
η διαδρομή από την βαλαωρίτου μέχρι την ναυαρίνου ενδιαμέσου προξένου κορομηλά
και το διστακτικό χαμόγελο της στεναχώριας
και οι γαλάζιες αγκαλιές μεταξύ ανθρώπων ολότελα κόκκινων
και τα όνειρα που έχουν λίγα κυβικά.
αυτή
η ουτοπική πραγματικότητα της
και η μουντή κυριακή που ξημέρωσε
η γελοία συζήτηση δύο ανθρώπων που κόλλησαν τα κρεβάτια τους πλάι πλάι και τα μαξιλάρια και τις καρδιές τους
και η ζωή που ξέρεις ότι πάει καλύτερα όταν όλα θολώσουν
και το καρέ βινιέτας που έχεις μπει το τελευταίο διάστημα
αυτή
η φίλη μου έχασες και ξαναβρήκες και ξαναέχασες
και που πάντα θα βρίσκεις
η αδιάκοπη πρωινή φλυαρία πρίν την κούπα καφέ
και η ατέρμονη νυχτερινή όρεξη για ζωή
η προσμονή για το αύριο
και η φραγή εισερχόμενων εραστών
αυτή
η διάτριτη ερωτική διάθεση για κάθε τι υπαρκτό,

υπό την συνοδεία μουσικής τζαζ.

με αγάπη,ws

hatzikallia

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s